80003058

Blog #40: 'Vind de schatten in jezelf met Treasure Hunt'

Mon, 11 Nov 2024 13:52:25 GMT

Blog #40: 'Vind de schatten in jezelf met Treasure Hunt'

Rotterdam, 15 oktober 2024

We vragen van jou als student veel; na vier jaar afstuderen, werken naast je studie, goed voor jezelf zorgen en nu al weten hoe je toekomst eruitziet. De druk is huge. Als je behoefte hebt aan een time out (begrijpelijk!), waarin je (opnieuw) ontdekt wie je bent, wat je kan en wat je wilt, bieden we jou als Rotterdamse student het programma Treasure Hunt.

“Leren vindt niet alleen maar plaats op school mam. Dat ik mijn hbo-diploma haal op mijn 21e is helemaal niet erg. Ik ga niet alles in mijn leven opzij zetten om snel mijn diploma te halen, want ik leer ook veel in het leven buiten school.” Het is mijn dochter die me deze spiegel voorhield toen ik eens zei: ‘Dan ben je straks 20 en dan ben je nog niet afgestudeerd.’

Ik realiseerde me op dat moment dat ik haar druk oplegde. Terwijl ze naast haar studie een bedrijf runt, daarvoor de halve wereld over reist en nu al ontzettend veel heeft bereikt. Meer dan ik op die leeftijd. Nu ben ik trots dat ik mijn dochter de ruimte heb gegeven dat ze dit allemaal doet.

Druk van ouders, vrienden en maatschappij
Ik zat alleen maar met mijn neus in de boeken en deed niet zo gek veel naast mijn studie. Dat is een groot verschil met hoe de levens van de meeste jongeren er nu uitzien. Zij hebben het druk, zij maken zich druk en zij voelen druk. Jongeren krijgen door ouders, vrienden en ‘de maatschappij’ allerlei vragen naar hun hoofd geslingerd, zoals wat ga je studeren? Wat zijn je plannen zijn? Hoe zie je je toekomst? Woon je nog bij je ouders? Doe je geen sport? Ga je mee stappen? Nog geen vriendje of vriendinnetje?

Verwachtingen zijn huge
We verwachten dus veel van jou als jongere en verwachten verantwoordelijkheid, bijvoorbeeld dat je na vier jaar afgestudeerd bent. Langstuderen vinden ouders niet fijn en vindt het kabinet het niet fijn. Daarom komt de langstudeerboete er.

Vind jouw schatten
Die druk kan teveel zijn en dan weet je misschien niet meer wat je moet doen. Dan heb je een resetknop nodig. Een time out om (opnieuw) uit te vinden: wat wil ik, wie ben, wat ga ik doen, wat kan ik? Om deze antwoorden te vinden kun jij je als Rotterdamse Inhollandstudent aanmelden voor het programma Treasure Hunt, dat loopt bij Netwerk Nieuw Rotterdam. Dat is een traject van acht tot twaalf weken, waarin je met andere jongeren workshops volgt, bedrijven bezoekt en je inzet voor Rotterdam.

Een pas op de plaats is niet erg
Bij Netwerk Nieuw Rotterdam begrijpen ze waar je tegenaan loopt. Ik ben blij dat we jou dit traject kunnen aanbieden. We moedigen je aan om die pas op de plaats te maken, om jezelf opnieuw uit te vinden. Het is niet erg om in die fase terecht te komen. Wij geloven erin dat je er sterker uitkomt. Daar wordt de maatschappij alleen maar beter van.

Blog #39: ‘Ervaren hoe je onderwijs, onderzoek en werkveld verbindt’

Mon, 11 Nov 2024 13:44:01 GMT

‘Ervaren hoe je onderwijs, onderzoek en werkveld verbindt’

Rotterdam, 07 maart 2023

Pop-up research: kortlopend onderzoek naar rol van banken in financiering bedrijfsleven

Het speelde al een tijdje door het hoofd van Nahied Rezwani, domeindirecteur Business, Finance & Law en directeur van onze vestiging in Rotterdam: zelf met de ‘voeten in de klei’ gaan staan om te ervaren hoe de verbinding tussen onderzoek, onderwijs en werkveld tot stand komt. “Ik verwacht dat dit mij helpt om het onderwijs en onderzoek binnen mijn domein nog beter te ondersteunen”, stelt Nahied. In Pop-up research (PUre) start zij een eenjarig onderzoek, samen met het lectoraat Finance & Accountancy, studenten, docenten en het werkveld. Het onderzoeksonderwerp? De financieringstaak van Nederlandse banken voor het bedrijfsleven.

Nahied gaat een dag in de week bij het onderzoek aan de slag, vanuit haar achtergrond als macro-econoom. Ze betrekt banken en ondernemers erbij en werkt samen met onderzoekers, docenten en studenten van de opleiding Business Studies. Studenten kunnen binnen de pop-up hun afstudeeronderzoek doen. “Zij werken aan echte uitdagingen uit de economische praktijk. Die ervaring kunnen ze later in hun werkende leven meenemen. De onderzoeksvragen gaan we nog met elkaar vaststellen. Denk aan; in hoeverre is een bank dienstverlenend nu starters op de woningmarkt lastiger toegang krijgen tot financiële diensten? En wat zijn de effecten daarvan op de samenleving?”

Toenemende regeldruk banken
Aanleiding voor het onderzoeksproject is de toenemende regeldruk die voor banken geldt na afloop van de laatste grote financiële crisis. Banken zijn verplicht om betere balanscijfers in het oog te houden. Ze hebben dus een groter belang bij eigen vermogen dan bij investeren. Hierdoor zijn ze minder goed in staat om een rol te spelen als financier van bedrijven en daarmee de (regionale) bedrijvigheid en samenleving te versterken.

"Door de toenemende regeldruk zijn banken minder alert op de dienstverlening richting het bedrijfsleven. Wat zijn daarvan de effecten op de samenleving?”

Nahied Rezwani, domeindirecteur Business, Finance & Law"

Minder investeren in bedrijfsleven
Luc Salemans is als onderzoeker betrokken bij de opstart van dit project en geeft een voorbeeld van de afnemende rol van bank als financier van het mkb. “Door strengere eisen die aan banken worden gesteld, zijn zij minder geneigd te investeren in het mkb. Dit kan van invloed zijn op de veerkracht van bedrijven, bijvoorbeeld als je kijkt naar de energietransitie. Voor onder meer het verduurzamen van bedrijfspanden is een flinke investering nodig. Wat gebeurt er als bedrijven niet gemakkelijk aan kapitaal kunnen komen?”

Gevolgen voor veerkracht samenleving
Ook ontstaat bij banken een toenemende druk op het efficiënter inrichten van processen waardoor consumenten banken als minder toegankelijk ervaren. “Denk hierbij aan dat banken alle diensten digitaliseren en bankfilialen sluiten”, vertelt Luc. “De menselijke contactmomenten verdwijnen, waardoor consumenten een afstand voelen tot de banken. Maar nog belangrijker, het kan de zelfredzaamheid van mensen aantasten.” Het doel van het onderzoek is om meer duidelijkheid te krijgen wat de gevolgen van de regeldruk zijn en welke effecten het heeft op de veerkracht van de samenleving.

Maatwerk ontbreekt bij dienstverlening
Hans Biesheuvel is voorzitter van ondernemersorganisatie ONL voor ondernemers en is betrokken bij de aftrap van het onderzoek. Hij signaleert dat de menselijke maat verdwijnt in de dienstverlening van banken. “Ondernemers merken dat sterk doordat banken niet meer met ze meedenken over hun financieringsvraagstukken. Ik noem de dienstverlening van banken weleens het donkerblauwe confectiepak in maat 48. Heel standaard. Maar maatwerk ontbreekt.”

Regelgeving en toezicht onder de loep
“De reactie op de kredietcrisis was om banken meer te gaan reguleren. Niemand had verwacht dat dit zulke gevolgen voor het mkb zou hebben”, vertelt Hans. “Doordat banken minder dienstverlenend kunnen zijn, zie je dat er steeds meer non-bancaire financiers opstaan. Maar zij kunnen maar beperkte funding bieden. Banken blijven dus nodig. Maar hoe kunnen we ervoor zorgen dat banken en het mkb weer dichter bij elkaar komen? De regelgeving en het toezicht daarop zouden bijvoorbeeld onder de loep moeten worden genomen. Zodat het ondernemersklimaat beter wordt.”

Kick-start voor de POP-UP
De vraag hoe banken en het mkb weer dichter bij elkaar kunnen komen, zou een van de onderwerpen binnen Pop=up research kunnen worden. Donderdag 23 maart is de kick-start. In deze bijeenkomst gaan alle deelnemers gezamenlijk brainstormen om de onderzoeksvragen en hypotheses te formuleren. Nahied: “Er komen afgevaardigden van banken, De Nederlandse Bank en de Consumentenbond. Docenten en studenten zijn van harte welkom om mee te brainstormen. Ik heb er nu al zin in om samen de verbinding te leggen!”

Blog #38: 'Duik in het diepe'

Sun, 22 Sep 2024 21:13:45 GMT

Blog #38: 'Duik in het diepe'

Nahied deelt in een blogserie, als vestigingsdirecteur van Inholland Rotterdam en domeindirecteur Business, Finance en Law, haar visie en ervaring met betrekking tot actuele maatschappelijke thema’s. Met een verfrissende kijk op zaken, helikopterview en een dosis energie legt ze verbinding tussen de hogeschool en de buitenwereld.

Rotterdam, 20 september 2024

Welkom nieuwe studenten! Misschien voelt het alsof je voor het eerst het water in gaat om te duiken: een beetje spannend, alles is nieuw, en je hebt geen idee wat er onder de oppervlakte schuilt. Maar geloof me, je gaat genieten van al het moois onder water (lees: in je studie en studentenleven).

Samen optrekken is belangrijk en dat zag ik tijdens een sportdag in Heemstede met studenten Finance uit Amsterdam en Haarlem. Tafeltennis stond onder andere op het programma en daar ben ik gek op. Stond ik daar in mijn nette jurk bij die tafeltennistafel. Gelukkig heb ik altijd een paar sneakers in de auto.

Elkaar door moeilijke momenten heen trekken
Ik ontmoette allemaal leuke studenten. Ze zochten elkaar op, gingen met elkaar in gesprek, hadden samen lol. Die dag viel me op hoe studenten er voor elkaar waren. Eén jongen was niet zo goed in tafeltennis, maar aan het eind van de dag kon hij tegen de sterkste jongens op. Dat is het mooie van samen dingen doen: je helpt elkaar, je leert van elkaar, je maakt het leuk samen. Ik gun het onze studenten daarom om binnen hun studie een netwerk op te bouwen om elkaar door moeilijke momenten heen te helpen.

‘Mijn moeder duikt niet, want die is bang’
Terug naar die duikmetafoor. Ieder jaar gaan mijn familie en ik op duikvakantie naar La Palma. Eerst deed ik nooit mee, want onder water was ik niet ‘in control’. Tot ik voor het blok werd gezet door de duikdocent. “Wat is jouw maat?” vroeg hij me. “Mijn moeder duikt niet, want die is bang”, antwoordde mijn zoon snel. “Kom maar met mij mee”, was kordaat de reactie van de duikdocent.

Blauwe plekken
Terwijl we afdaalden in de diepte, klemde ik me zo stevig vast aan de duikdocent dat die er vast blauwe plekken van kreeg. Tot ik op een bepaald moment ontspande en begon te genieten van de schoonheid van de onderwaterwereld. Wat eerst beangstigend leek, werd uiteindelijk een onvergetelijke ervaring.

We helpen jou met je duik in je studie
Jouw reis bij Inholland kan best wel eens op die eerste duik lijken. In het begin kan het overweldigend voelen; een nieuwe omgeving, nieuwe mensen, nieuwe verwachtingen. En net als ik toen, hoef je dit niet alleen te doen. Jouw ‘duikdocenten’, zoals studentenbuddy’s bij het Studentsucces Centrum, coaches of decanen, staan voor je klaar. Samen maken we jouw studie niet alleen leerzaam, maar ook superleuk. Net zo leuk als tafeltennis in een jurk.

Dus pak onze hand, knijp erin en laten we samen duiken. Tot je voelt dat je weer alleen verder kunt gaan.

Blog #37: 'Je hoeft niet te vechten om je gelijk te halen'

Mon, 15 Jul 2024 15:27:10 GMT

Blog #37: 'Je hoeft niet te vechten om je gelijk te halen'

Rotterdam, 20 juni 2024

In een wereld die meer dan ooit verdeeld lijkt door culturele en religieuze verschillen, is het essentieel dat ‘wij-zij’ plaatsmaakt voor 'wij'. Het is toeval dat je in een bepaald land bent geboren, met een bepaalde religie. Wij mogen dat toeval niet gebruiken om oorlogen met elkaar te voeren.

Ik kom uit Iran, een land waar de culturele en religieuze verschillen enorm zijn. Ik ben niet gelovig opgevoed en van mijn vader heb ik geleerd dat mensen uit die diverse religies gezamenlijk wonen. Hij zei: “Kind, er is maar één God en er zijn meerdere wegen die erheen leiden. Het maakt niet uit welke je kiest, het gaat om hóe je dat doet. Het gaat erom dat mensen in vrede naast elkaar leven”.

Toeval waar je bent geboren

Alle religies en culturen hebben prachtige kanten waar we van kunnen leren. Wat mij geholpen heeft, is het omarmen van alle verschillen die ik tegenkwam en ze mij eigen maken. Door dit te doen, verdween het onderscheid tussen 'wij' en 'zij'. Probeer een selectie te maken van wat je tegenkomt en mooi vindt, en maak het je eigen. Je geboorteland, met wellicht een bepaalde religie, is niet persé een weerspiegeling van wie je bent als persoon.

Wij mogen het toeval dat je ergens bent geboren niet gebruiken om oorlogen met elkaar te voeren. Het geeft ons niet het recht om elkaar te haten.

Inspiratie uit het verleden

Laten we de grote voorbeelden uit de geschiedenis als inspiratie gebruiken, zoals Harriet Tubman, Nelson Mandela en Martin Luther King. De eerste was een slavin in de Verenigde Staten die naar het noorden vluchtte en velen bevrijdde door haar moedige acties. Zij toonde ons dat je niet hoeft te vechten om je gelijk te halen; vastberadenheid, moed en strategie kunnen net zo krachtig zijn.

Alle drie laten zien dat één persoon een groot verschil kan maken. Stappen zetten die het verschil maken, dat is wat telt. In je eentje kun je niet de wereld veranderen, maar samen kunnen we dat wel. Kortom, laten we samen werken aan een wereld waarin wij-zij denken plaatsmaakt voor 'wij' en we een brug kunnen slaan tussen 'ons' en ‘zij’.

Blog #36: 'Het belang van persoonlijk contact'

Mon, 15 Jul 2024 15:09:28 GMT

Blog #36: 'Het belang van persoonlijk contact'

Rotterdam,14 mei 2024

Zoals jullie weten, werken we veel vanuit huis. Met de uitdagingen die voor ons liggen – het verbeteren van het studentenwelzijn, en het verhogen van de instroom en het succesvol doorstromen van onze studenten – is het steeds belangrijker dat we goed beschikbaar zijn voor studenten en vaker aanwezig zijn op de hogeschool. Daarnaast weten we dat vanachter een scherm het moeilijk is om écht bij te dragen aan hun welzijn. Persoonlijk contact speelt hierin een cruciale rol.

Herinneren jullie je de levendige momenten nog, voor corona? Wanneer je de teamkamer binnenkwam, er iemand jarig was en we samen zongen en taart aten? De drukte en gezelligheid bij de docentenruimte? Tegenwoordig zijn deze kamers vaak stil en leeg als ik een rondje door ons pand maak. Soms tref ik op elke verdieping slechts een enkele collega. Ik mis het contact met mijn collega's enorm. Ik mis de spontane gesprekken en het plezier van onze levendige campus.

Zichtbaar en toegankelijk zijn verhogen studentenwelzijn

Vervreemding van elkaar ligt op de loer door al die Teamsmeetings en online vergaderen, terwijl een echt teamgevoel, in mijn ogen, ontstaat door elkaar regelmatig fysiek te ontmoeten. Zeker nu we streven naar het verhogen van het studentenwelzijn. Om dit te laten slagen, is het essentieel dat we zichtbaar en toegankelijk zijn voor onze studenten. Door veel in persoonlijk contact te staan, kunnen we hen écht zien. Een les in een klaslokaal is zoveel meer dan alleen kennisoverdracht. Docenten zien hoe studenten zich voelen, hoe betrokken ze zijn en hoe de groepsdynamiek is.

Denk bijvoorbeeld aan een student die zich afzijdig houdt of moeite heeft met de lesstof. Binnen de muren van de hogeschool kunnen we direct aandacht besteden aan zulke signalen. Zo begint het verbeteren van studentenwelzijn – door op te merken hoe het écht met onze studenten gaat en daarover in gesprek te gaan.

Voorbereiden op burgerschap

We werken tenslotte in het onderwijs om jongeren niet alleen kennis bij te brengen, maar ook om ze voor te bereiden op het burgerschap. Dit gaat over hoe we met elkaar omgaan, over normen en waarden, over hoe we onszelf staande houden in de samenleving. En burgerschapseducatie is het meest effectief tijdens fysieke ontmoetingen.

Goede voorbeeld

Samenvattend, ondanks dat de digitalisering die door corona is versneld en de vele voordelen die het heeft, missen we de directe interactie met onze studenten. Als we willen dat zij vaker naar school komen, wat bijdraagt aan hun welzijn, moeten wij het goede voorbeeld geven.

Laten we elkaar weer vaker in de ogen kunnen kijken, persoonlijk en dichtbij, niet alleen via een scherm. Tot snel op locatie!

Blog #35: 'Over je schaduw heen kijken'

Thu, 28 Mar 2024 14:03:04 GMT

Blog #35: 'Over je schaduw heen kijken'

Rotterdam, 14 maart 2024

Iedere uitdaging kun je in je eentje oppakken, maar het samen doen met verschillende partijen werkt beter. Laten we daarom vaker over onze schaduw heen kijken en spreekwoordelijk de hand van de ander pakken.

Ze zitten niet meer op hun eigen eiland, zag ik tijdens de teamleidersdag van het domein Business Finance and Law van Hogeschool Inholland. Ze waren allemaal voor het hele domein aan het werken. Bijvoorbeeld toen het ging over de instroom van nieuwe studenten: wat hebben we nodig om die te verbeteren? Hetzelfde gold voor de doorstroom van onze studenten naar het volgende jaar. De teamleiders maakten een analyse voor alle opleidingen samen, waarna iemand voorstelde om het voortouw te nemen voor het vervolg. “Als jullie dit willen, heb ik dit van jullie nodig.”

Iedereen stond in de hulpstand

Dat deed mij goed; om vanuit gezamenlijkheid te kijken naar het belang van studenten en het onderwijs. Iedereen stond in de hulpstand, wilde elkaars deskundigheid gebruiken en van elkaar leren. Met andere woorden, ze keken over hun eigen schaduw heen om het samen te doen op verschillende niveaus. Zonder het belang en de identiteit van de opleidingen te vergeten overigens, want de student kiest immers voor een opleiding en niet voor een domein. Het kwam echt vanuit het team. We doen het met z’n allen.

Met frisse blik houden ze ons scherp

Een vergelijkbaar moment ervaarde ik toen onze vrienden van de Raad van Advies bij ons te gast waren. De leden komen uit onder andere de juridische, economische en overheidssector en adviseren ons over verschillende onderwerpen. Ik was blij met hun eerlijke feedback en zag hoe waardevol het is dat we als hogeschool samenwerken met partners buiten ons. Met frisse blik houden ze ons scherp. We doen het met z’n allen.

Van school geschorst

Een laatste voorbeeld over het belang van samen optrekken, hoorde ik op de radio. Het item ging over wangedrag bij leerlingen op de middelbare school tegenover hun docenten. Steeds meer leerlingen worden om deze reden van school geschorst. Als ouders wijzen naar docenten en andersom is de oplossing ver weg. Als in plaats daarvan ouders, docenten én schooldirecteuren hierin samen optrekken, eventueel in combinatie met jongerenwerkers en/of psychologen, komen we verder. We doen het met z’n allen.

We hebben elkaar nodig. Zoek elkaar op, ook al is dat een uitdaging.

Deze blog is ook te lezen via de website van Hogeschool Inholland:

Blog #34: ‘Het leven is kort; waardeer elkaar’

Thu, 28 Mar 2024 14:01:04 GMT

Blog #34: 'Welke talenten laten we gaan als er oorlogen blijven?'

Rotterdam, 16 februari 2024

Een paar dagen in een koud huis zitten is onaangenaam, maar wie in oorlog zit heeft helemaal niets, behalve onzekerheid. Het beste uit jezelf halen, is dan niet aan de orde. Waarom krijgt vrede op aarde geen prioriteit, zodat we miljarden kunnen steken in talentontwikkeling?

Onder een deken en met een kruik zit ik op de bank te werken. De centrale verwarming in mijn huis is kapot dus ik zit een paar dagen in de kou. Ondanks de open haard, de elektrische verwarming en goede isolatie van het huis ervaar ik het als onaangenaam.

Hoe relatief mijn ongemak is, realiseer ik me als ik ’s ochtends meteen na het wakker worden het nieuws op tv aanzet. Ik zie verwoeste huizen, mensen zonder dak boven hun hoofd en zonder eten. Ik voel me niet happy in mijn koude huis, laat staan dat je geen huis hebt in de kou en leeft in onzekerheid hoe lang dat nog zal duren.

Het is alleen maar machogedrag

Honderden miljarden euro’s worden er in oorlogen gestoken en groepen staan tegenover elkaar in de wereld. Het is alleen maar machogedrag. Wat levert dat op? In mijn ogen alleen maar ellende en verliezers. Blijkbaar hebben we niks geleerd van de Tweede Wereldoorlog terwijl we de gevolgen elk jaar op 4 en 5 mei herdenken. Ik merk dat ik heel erg boos word van deze situatie.

Vrede moet ons gezamenlijke doel zijn

Waarom is vrede op aarde niet ons belangrijkste gezamenlijke doel? Zonder oorlogen in de wereld kunnen we zo veel geld besteden aan basisbehoeften voor iedereen, zoals een dak boven je hoofd, genoeg eten, een veilige omgeving. Dan komt er ruimte om energie en geld te steken in kansengelijkheid in wereld, want we hebben elk talent nodig.

Elk leven is een talent

Ik geloof dat elk leven een talent is. Die persoon kan de kracht zijn van innovatieve oplossingen voor de uitdagingen van de wereld. Zonder oorlogen kunnen we miljarden investeren in mensen en hun talenten. Wie niet bang hoeft te zijn in, of voor een oorlog kan zich ontwikkelen en uitgroeien tot waardevolle professional. Het beste uit jezelf kunnen halen is positief voor de wereld, voor de aarde. Welke talenten laten we gaan als er oorlogen blijven, wat zoveel levens kost?

Ik kan de wereld niet veranderen, maar er zijn altijd dingen die ik wel kan doen. Ik neem de verantwoordelijkheid om mensen hun talenten te laten ontwikkelen. Alle studenten die bij ons naar school gaan, krijgen de kans om het beste uit jezelf te halen. Zij gaan daarmee het verschil maken.

Deze blog is ook te lezen via de website van Hogeschool Inholland:

Blog #33: ‘Het leven is kort; waardeer elkaar’

Thu, 28 Mar 2024 13:58:08 GMT

Blog #33: ‘Het leven is kort; waardeer elkaar’

Rotterdam, 25 januari 2024

Het leven is korter dan je denkt. Probeer lief te zijn voor elkaar. Soms worden verschillen tussen mensen gezien als iets akeligs, iets negatiefs. Bespreek het, zodat je met die verschillen kunt omgaan. Dat is de basis voor samen de beste oplossing bedenken.

In mijn kantoor stonden op 17 januari een foto van haar, een kaars en een fles witte wijn. We herdachten onze geliefde collega Ingrid Moes die een jaar eerder overleed. Ik herinner me die dag in 2023 goed. Veel collega’s waren in tranen en zochten elkaar op. Het verdriet mocht er zijn. Iedereen voelde tot in z’n tenen dat we een dierbare kwijt waren.

Hoe hecht we zijn

Door alle emoties heen zag ik ook iets anders. Ik zag hoe lief wij voor elkaar waren, hoe we elkaar hielpen en hoe hecht we zijn. Vanuit die saamhorigheid maakten we die dag meteen afspraken over hoe we haar werk zouden voorzetten. Want wat zij deed was zo waardevol; ze ondersteunde iedereen om diens visie en strategie waar te maken.

‘Om succesvol te zijn is een teamgevoel nodig’

Op dat moment voelde ik de eenheid in de organisatie en de bereidwilligheid om met z’n allen haar werk op te pakken. Daar was ik dankbaar voor en daar geloof ik nu nog steeds in. Hoe lastig de situatie ook is, we zetten samen onze schouders eronder. Dat is een les die ik heb geleerd na haar overlijden en die wil ik meegeven. Om succesvol te zijn is een teamgevoel nodig, we zijn een eenheid. Dat is de basis om met elkaar een oplossing te bedenken.

Wel kritisch blijven

Dat betekent dat we dezelfde visie hebben en dan bekijken wat is er nodig om die waar te maken. Een eenheid zijn betekent niet dat we hetzelfde moeten zijn en hetzelfde moeten denken! Je hoeft het niet met elkaar eens te zijn, je moet kritisch blijven. Wel is het essentieel dat we elkaar en elkaars meningen accepteren. Soms worden verschillen tussen mensen gezien als iets akeligs, iets negatiefs. Je moet met die verschillen kunnen omgaan. Ik maak het altijd bespreekbaar als ik word geraakt; waar zit het verschil en waar knelt het?

Hoe zie jij dit?

Deze blog is ook te lezen via de website van Hogeschool Inholland:

Blog #32: 'Benut àlle talenten'

Thu, 28 Mar 2024 13:55:20 GMT

Blog #32: 'Benut àlle talenten'

Rotterdam, 7 december 2023

"In Iran hadden mijn grootouders een vakantiehuis midden in het dorp. Als kind ging ik daar heel graag naar toe. Het gaf mij rust. Vanuit het huis zag ik de dorpskinderen naar school lopen. Elke dag, minstens één of twee kilometer, in de hitte. Als ik groot ben, dacht ik toen, wil ik minister worden. Want een minister kon - in mijn kinderogen - veel bereiken. Ik wilde er dan voor zorgen dat iedereen de kans heeft om het beste uit zichzelf te halen. En kan doen wat hij of zij wil.

Toen ik laatst voor onderzoek in Zuid-Afrika was, kwam dat gevoel in volle hevigheid terug. Wij verbleven in Stellenbosch: het Wassenaar van Zuid-Afrika. Het is heel Europees ingericht: de boulevard, de prachtige natuur - noem maar op. Puur genieten! Maar dan rijd je van Kaapstad naar Stellenbosch en kijk je naar buiten. Eerst dacht ik: wat is dit nou? Aan de ene kant van de weg zie je prachtige villa’s met alles erop en eraan. En aan de andere kant liggen de townships. Ik kende dat niet. In Nederland heb je ook van die plekken waar oude auto’s, afval en andere troep wordt gedeponeerd. Ik dacht dat het zoiets was. Maar nee. Het waren plekken waar mensen woonden. En niet zo’n beetje mensen ook.

Eén witte bedelaar

En dan ga je dineren in een van die prachtige wijnlanden en zie je op korte afstand de lichtjes in de townships. En dan realiseer je je dat die mensen helemaal niet dezelfde mogelijkheden hebben als andere, witte Zuid-Afrikanen. Niks gelijke kansen! De inwoners daar hebben nergens recht op: niet op onderwijs, niet op zorg, op niets. Dat verbaasde me: de westkust van Zuid-Afrika is een welvarend gebied. Maar ik begreep de borden langs de weg opeens wel. In Nederland staat er dan iets als Let op, tien minuten vertraging. Maar daar staat: let op, hier niet uit de auto stappen - het is gewoon niet veilig genoeg. Ook ik voelde me onveilig. Ik durfde niets alleen te doen. Terwijl….als je nadenkt begrijp je wel waarom zoveel bewoners van de townships bedelen of zelfs beroven. Als je niks hebt, is het misschien logisch dat je dat doet om je kinderen te eten te geven, om in leven te blijven. De apartheid is bijna dertig jaar geleden verdwenen. Op papier.

Even relativeren

In Nederland hebben alle politieke partijen het over kansengelijkheid. Ik denk dan altijd: waar hebben we het hier over? Hier kan iedereen naar school, heeft iedereen recht op zorg en wordt ook je sport nog vergoed als je ouders dat niet kunnen betalen. Wel hebben sommigen meer mogelijkheden dan anderen. Denk bijvoorbeeld aan het schooladvies: daarbij wordt gekeken naar de sociale achtergrond van kinderen. Ik wil zeker niet de problemen van mensen die het moeilijker hebben bagatelliseren. Maar toch…wel even relativeren. Hier in Nederland gaat niemand dood van de honger. En die kinderen in Iran moesten misschien een eind lopen, maar ze konden wél naar school. Gelijke kansen betekent niet dat je iedereen gelijk moet behandelen. Als je dat doet, doe je de een tekort en voor de ander doe je teveel. Je moet écht kijken naar de situatie en op basis daarvan handelen.

Een nieuw doel voor een betere wereld

Ik vind dat we op wereldniveau aandacht moeten vragen voor die kansengelijkheid - net zoals we dat doen voor het klimaat en voor duurzaamheid. Voeg één goal toe aan de 17 doelen voor een betere wereld van de Verenigde Naties. Dat verbreedt onze kansen voor de toekomst. Ga maar na hoeveel talenten nu onaangeboord blijven! Niet alleen in de Zuid-Afrikaanse townships, maar ook in andere delen van de wereld wordt misschien maar vijf procent benut van het totale potentieel. Talenten die ons kunnen helpen bij het aanpakken van de grote uitdagingen waar de wereld voor staat. Ik weet dat ik met dit blog weinig kan bereiken. Maar alles begint met bewustwording. Daar hoop ik op bij onze studenten. Zij zijn de toekomst!"

Deze blog is ook te lezen via de website van Hogeschool Inholland:

Blog #31: 'Kijk door verschillen heen'

Thu, 28 Mar 2024 13:52:03 GMT

Blog #31: 'Kijk door verschillen heen'

Rotterdam, 29 juni 2023

“Praten over inclusie is een trend, maar hoe handelen we ernaar? Wat hebben we nodig om niet meer te kijken naar huidskleur, religie, naam, kledingstijl? Laat je net als ik inspireren door de film Tarzan.”

“Ze lopen mijn kamer binnen en gaan zitten aan tafel. Op advies van hun studieloopbaanbegeleider kloppen deze twee studenten bij me aan. Ze zijn verdrietig: ‘In elke klas waar we nieuw komen, vragen medestudenten en docenten waar we oorspronkelijk vandaan komen. Terwijl we in Nederland zijn geboren.’ Door die steeds terugkerende vraag voelen ze zich niet helemaal thuis, terwijl Nederland hun thuisland is. Waarom krijgen ze deze vraag?”

Met de beste bedoeling en toch wringt het

“Ik realiseer me dat een simpele vraag uit belangstelling of een opmerking veel impact kan hebben. In dit voorbeeld doen zowel de vraagsteller, als de ontvangers hun best en toch wringt er blijkbaar iets. Het gaat hier niet om wie is er schuldig aan het wringende gevoel, maar om hoe kunnen we dat veranderen? Dat is waar inclusie, volgens mij, over gaat.”

Hoe handelen we inclusief?

“Om echt iets te veranderen, is het belangrijk om te weten wat we precies verstaan onder inclusie. Wij roepen het alsmaar en hoe harder we roepen, hoe meer ik erachter kom hoe groot het probleem is. Praten over inclusie is een trend, belangrijker is: hoe handelen we ernaar? Wat hebben we nodig om niet meer te kijken naar huidskleur, religie, naam, kledingstijl, enzovoorts? En hoe richten we het onderwijs daarop in, zodat het van begin af aan geen probleem is voor kinderen?”

Tarzan als inspiratie

“Ik stel voor dat we allemaal de verantwoordelijkheid nemen om iedereen als gelijkwaardig mens te zien. Niet meer en minder dan dat; alleen de mens met dat mooie hart. Daarbij denk ik aan een scène uit de film Tarzan, waarin hij verdrietig is, omdat de apenkinderen hem niet accepteren. Tarzan rent weg en moederaap vindt hem aan de oever van een rivier. Hij kijkt naar zichzelf in het water en plakt klei op zijn gezicht.”

Tarzan - Why Am I So Different

“‘Waarom doe je dat?’, vraagt ze. ‘Ik ben zo anders’, antwoordt de jongen. ‘Dat ben je niet’, zegt moederaap met zachte stem. Vervolgens wijst ze Tarzan op zijn ogen, neus, oren, handen en hart. ‘We zijn precies hetzelfde’, concludeert moederaap terwijl Tarzan in haar armen kruipt voor een stevige knuffel.”

“Wij mensen zijn allemaal hetzelfde én we zien er anders uit. Voor iedereen ligt er een taak om in plaats van naar de verschillen te zoeken te kijken maar naar de gemeenschappelijke dingen. Dan is het bijvoorbeeld niet meer nodig om anoniem te solliciteren op een stageplek of een baan. Of om vrouwen en meiden lastig te vallen, omdat ze zich ‘te sexy' zouden kleden.”

“Die taak neem ik als moeder, docent, autochtoon, allochtoon, directeur, vrouw en dochter; altijd. Doe je mee?”

Deze blog is ook te lezen via de website van Hogeschool Inholland:

Blog #30: 'Het collectief heeft meer betekenis'

Thu, 28 Mar 2024 13:48:37 GMT

Blog #30: 'Het collectief heeft meer betekenis'

Rotterdam, 6 juni 2023

"Mijn reis door Japan liet me zien hoe waardevol het communitygevoel is. Japanners zijn zo betrokken bij hun land; het is hun eigen thuis waar ze goed voor zorgen. Dat wil ik in Nederland en bij Inholland ook: laten we meer de waarde van het collectieve belang zien, want dat geeft meer voldoening en dát is positief voor de gezondheid."

Behalve de mooie natuur zag ik in Japan nog iets anders heel moois. Ik geef wat voorbeelden. Mijn man en ik staan bij de bushalte te wachten. Tussen de mensen zien we een vrouw die netjes is aangekleed, ze heeft duidelijk een kantoorbaan. De bus komt over tien minuten, waarop zij een plastic tasje tevoorschijn haalt en op het perk neerlegt. Op haar knieën gaat ze erop zitten om onkruid weg te halen. Ik sta verbaasd, dit doen de burgers hier gewoon, want dan ziet het er weer netjes uit.

Nergens staat een prullenbank

Ander voorbeeld: een vrouw laat haar hond uit en die plast tegen een paal op de stoep. Zij haalt een spuitbusje uit haar tas en sprayt op de paal, zodat het niet zo gaat stinken. Ook nemen Japanners altijd hun afval mee naar huis om het daar weg te gooien. Nergens in het land staat een prullenbank.

Allemaal engeltjes

Japan kent bovendien geen werkloosheid en geen armoede. Mensen schamen zich als zij werkloos zijn en blijven én het is onbeschoft om iemand zonder werk geen baan aan te bieden. Japanners zijn ervan overtuigd dat iedereen wel wát kan. Daarom heeft iedereen een baan zijn er zo veel mensen om alles op orde te brengen. Bij de metro bijvoorbeeld; als je je boekje pakt om iets op te zoeken, komt er meteen iemand naar je toe om te helpen en om mee te lopen naar de juiste metro. Nog tien keer buigen ze voor je, alsof het allemaal engeltjes zijn.

Dienend aan mensen

Deze cultuur van Japanse mensen vind ik schitterend. Ze hebben een sterk communitygevoel en zien het hele land als hun eigen thuis waar ze goed voor zorgen. Ze willen dienend zijn aan mensen, vertelde de gids me. ‘Het individu heeft minder betekenis, het collectief juist heeft veel’, zei hij.

Zorgen voor het collectief betekent ook dat de mensen in Japan zorgen voor ouderen. Ook al wonen ze sober, ze hebben alle voorzieningen en faciliteiten en ze leven echt mét elkaar in een community. Deze ouderen zijn ondanks hun leeftijd actief; ze doen wat ze kunnen, leven een betekenisvol leven en krijgen minder Parkinson en dementie. Kortom, bij een community horen, heeft een positief effect op je gezondheid.

Hier is minder communitygevoel

Hier in Nederland doen we het anders. De overheid heeft alles goed geregeld met uitkeringen, zodat mensen geen honger hoeven hebben, maar dat zorgt niet voor een sociale community zoals in Japan. Ik hoop dat wij meer de waarde van het collectieve belang gaan zien, want dat geeft meer voldoening en dat is weer positief voor de gezondheid. Kortom, in Nederland en bij Inholland mogen we dit gaan dóen: zet het collectief op de eerste plaats. Dat helpt ons om samen de schouders onder uitdagingen te zetten. En geloof me, studenten komen dan met plezier naar school.

Alles regel hebben een keerzijde

Overigens, hoewel het communitygevoel in Japan perfect is geregeld zie ik ook een keerzijde. Er zijn in Japan héél veel regels en die moeten strikt worden nageleefd. Daardoor hebben mensen geen ruimte om creatief te denken. Balans is dus waar het om gaat."

Deze blog is ook te lezen via de website van Hogeschool Inholland:

Blog #29: 'Wat is het bestaansrecht van banken?'

Mon, 17 Apr 2023 20:40:06 GMT

Blog #29: 'Begeleid studenten in wat zij willen leren'

Rotterdam, 13 april 2023

Hoewel banken in het leven zijn geroepen om met investeringen de economie te stimuleren, zie ik hen tegenwoordig vooral controleren. Wat zou de rol van de banken moeten zijn anno nu? Dat was een van de vragen die gesteld werd tijdens de kick-off van het onderzoeksproject Pop-up research (PUre) op 23 maart.

Ik zit in de auto en luister naar BNR Nieuwsradio. Ik hoor een item over de ondergang van Silicon Valley Bank in de VS en de miljardenovername van de Zwitserse bank Credit Suisse. De geschiedenis van 2008 gaat zich herhalen, schiet het door mijn hoofd. Toen begon de bankencrisis. Ik maak me zorgen en vraag me af: wat was de bedoeling van alle maatregelen op basis van de bankencrisis? Zijn destijds wel goede maatregelen genomen? Hebben we die goed kunnen uitvoeren?

Waarvoor zijn banken op aarde?

Even terug naar het begin, want wat is het bestaansrecht van de banken? Waarvoor zijn ze op aarde? In de eerste plaats zijn banken in het leven geroepen om transacties te bevorderen. In andere woorden, investeren in bedrijven in Nederland om te zorgen dat de economie meer gaat draaien. Als je daar nu naar kijkt, zijn banken huiverig om financiering te geven, vooral aan mkb-bedrijven. Terwijl Nederland leunt op het mkb. Dus als banken er niet voor hen zijn, waarvoor zijn ze er dan?

Persoonlijk contact leidt tot vertrouwen

In de loop der tijd zijn er naast investeren veel activiteiten bijgekomen, zoals sparen, hypotheken en digitaliseren. Ook is de fysieke bank verdwenen, die is niet meer te zien in het straatbeeld. Als je iets nodig hebt, moet je bellen voor een afspraak op kantoor waar je willekeurig iemand tegenkomt. Kortom, de bank is niet meer míjn bank, want het persoonlijke contact is er veel minder. Terwijl juist persoonlijk contact leidt tot vertrouwen.

Controleren als hoofdtaak

In mijn ogen zijn zekerheid bieden en veilig kunnen bankieren een te groot onderdeel in wat banken tegenwoordig doen. Hebben de regels voor veiligheid geleid tot minder witwassen? Dat vraag ik me af. Criminelen vinden wel hun weg. Het lijkt wel of controleren hun hoofdtaak is geworden. Dat staat haaks op de ondernemende rol waarvoor zij ooit zijn opgericht: het stimuleren van de economie door het investeren in bedrijven. Daarom vraag ik me af: wat is anno nu het bestaansrecht van de banken? Controle of ondernemen?

Effect op de BV Nederland

Dit was een van de vragen die we aan elkaar stelden tijdens de kick-off van het onderzoeksproject PURe . Tussen de ruim 30 gasten waren ondernemers, bankiers, mensen van de vereniging van banken en van de consumentenbond en onderzoekers. Allemaal mensen met een drukke agenda die een halve dag vrij hadden gemaakt om mee te denken en te praten over onderzoeksvragen voor het project.

We toetsten tijdens de kick-off welke vragen en zorgen er leven in de bankenwereld en de middag bracht ons nieuwe inzichten. Samen met studenten gaan we dit onderzoeken: wat is het effect op de ‘BV Nederland’ van de overheidsmaatregelen op de bankenwereld naar aanleiding van de financiële crisis uit 2008? Onder de BV Nederland verstaan we alle ondernemers en consumenten.

‘Fijn dat ik ben uitgenodigd’

Het is mooi om het er met allerlei partners over te hebben; over welke uitdagingen zij ervaren die nu in de maatschappij spelen. Ook was er commitment om samen te kijken naar die uitdagingen. “Wat fijn dat ik uitgenodigd ben, want ik kan nu meepraten”, zeiden vele van hen. Daarom zat ik er met een trots gevoel, want we doen het met z’n allen.

Beeld: Bart Stoutjesdijk , student Creative Business

Deze blog is ook te lezen via de website van Hogeschool Inholland:

Blog #28: 'Begeleid studenten in wat zij willen leren'

Fri, 31 Mar 2023 10:11:36 GMT

Blog #29: 'Begeleid studenten in wat zij willen leren'

Rotterdam, 20 maart 2023

De intentieverklaring Topsport die Hogeschool Inholland onlangs tekende met zes andere onderwijsinstellingen in Rijnmond maakt het voor studenten die aan topsport doen makkelijker om te studeren. Nahied pleit ervoor dat niet alleen de toptalenten in sport mogen genieten van flexibel onderwijs, maar alle studenten. Mét goede begeleiding.

Het hele weekend stond in het teken van sport toen mijn kinderen jonger waren. Hockey, tennis, judo, paardrijden en golf waren de sporten die ze deden. Genieten was dat voor mijn man en mij, want we waren de hele tijd met onze kinderen bezig. Ik vond het heerlijk om te zien hoeveel plezier ze hadden en hoe gedreven ze waren.

Alle talenten mogen ontplooien

Mijn zoon kreeg door judo bijvoorbeeld enorm veel zelfvertrouwen en energie. Bovendien had hij talent, want landelijk is hij een keer derde en een keer tweede geworden. Toen hij zestien werd bleek judo-en op hoog niveau steeds moeilijker te combineren met school. Hij stond voor een dilemma: wat moet ik doen? Omdat hij moest kiezen, ging hij toch voor school. Voor mijn zoon was het niet mogelijk om topsport te blijven doen in het voortgezet onderwijs. Dat vind ik jammer, want ik geloof dat jongeren de kans moeten krijgen om ál hun talenten te ontplooien.

Convenant met Rotterdam Topsport

Daarom ben ik blij met het tekenen van het convenant dat Rotterdam Topsport recent heeft afgesloten met onderwijsinstellingen in Rijnmond. Daarin spreken we met elkaar af dat we onderwijs zodanig flexibel maken dat studenten die sporttalenten hebben ook daaraan kunnen werken. In het reguliere onderwijs zouden zij niet op topsportniveau kunnen presteren.

Waar wil jij van, en over leren

Ik ga graag een stap verder en wil deze regeling voor topsporters bij Inholland uitbreiden. Niet alleen de toptalenten in sport mogen flexibel onderwijs genieten, elke student mag dat. Ik geloof dat onderwijs niet alleen gaat over naar school gaan voor verplichte vakken. Onderwijs gaat ook over je eigen interesses volgen: waar wil jij van, en over leren? Maak het voor studenten daarom mogelijk dat het kan, mét goede begeleiding.

Rol van docenten verandert naar leercoach

Bovendien sluit dat naadloos aan op onze strategie, waarin we werk maken van flexibilisering in het onderwijs. Ik ben me ervan bewust dat eigen regie voeren over je studie niet geschikt is voor alle studenten, maar de optie moet er zijn. De rol van docenten wordt met flexibel onderwijs ook anders. Om studenten te begeleiden, worden ze meer leercoaches.

Ik hoor al 30 jaar over leven lang leren

Een bijkomend voordeel van flexibel onderwijs voor onze studenten is dat zij in mijn ogen makkelijker hun leven lang blijven leren. Ik hoor al sinds ik in Nederland ben over ‘leven lang leren’ dus al zo’n dertig jaar. In de praktijk blijkt het lastig om mensen genoeg te motiveren om daadwerkelijk hun leven lang te blijven leren. Daarom denk ik dat wie al tijdens de studententijd gewend raakt aan (gedeeltelijk) zelf bepalen wat je leert, dat makkelijker zal blijven doen.

Deze blog is ook te lezen via de website van Hogeschool Inholland:

Blog #27: 'Stop met denken in geld'

Fri, 31 Mar 2023 09:47:46 GMT

Blog #27: 'Stop met denken in geld'

Rotterdam, 16 februari 2023

Wel of geen warmtepomp aanschaffen? De zonnepanelen liggen er al, maar als de salderingsregeling wordt afgeschaft, wordt die pomp wel prijzig. Het oude economisch denken, waarin financiële winst voorop staat, ombuigen naar nieuw economisch denken vraagt oefening. Zowel voor consumenten, als voor het bedrijfsleven en economen.

Ook op het dak van ons huis prijken ze: 22 zonnepanelen. Genoeg energie om onze elektrische auto op te laden en om eventueel een warmtepomp op te laten draaien. We kozen voor de zonnepanelen om drie redenen: 1) we willen totaal onafhankelijk zijn van de gasleverancier. 2) Nederland minder afhankelijk te laten zijn van de import van gas. 3) Het financiële aspect, want gas wordt alsmaar duurder.

Ze liggen er nog geen jaar op als eind januari de Tweede Kamer debatteert over het afschaffen van de salderingsregeling. De regeling betekent het volgende: mensen met zonnepanelen op het dak die meer energie opwekken dan zij zelf gebruiken, leveren het restant aan de energiemaatschappij. In ruil daarvoor krijgen zij energie van de maatschappij als zij zelf te weinig opwekken tegen hetzelfde lage tarief.

Op de bank zit ik me op te winden

Terug naar het debat; ik ben er echt voor gaan zitten. Op de bank met mijn tablet op schoot volg ik de liveblogs van de politiek verslaggevers. Gedurende de avond zit ik me steeds meer op te winden over de geplande afschaffing van de salderingsregeling. In mijn ogen hebben mensen die afgelopen jaren hebben geïnvesteerd in zonnepanelen recht op de regeling, omdat zij hun steentje bijdragen aan het opwekken van duurzame energie. Het voelt oneerlijk naar hen dat de financiële voordelen van hun investering nu dreigen te vervallen.

Dit is denken in oude economie

Terwijl ik me zit op te winden op het eventuele afschaffen van de salderingsregeling, realiseer ik me: dit is denken in ‘oude economie’. Met andere woorden, wat zijn in geld de kosten en de baten? Bedrijven, consumenten en in dit geval ook de overheid maken op basis daarvan nog vaak beslissingen. Terwijl we om duurzaamheid te bevorderen juist die nieuwe economie moeten omarmen.

Niet ik, maar hoe wordt de wereld er beter van?

Ik ben zo blij dat de nieuwe economie onderdeel is van onze economische studies. Wij geven de studenten mee wat het effect is van de keuzes die je maakt. Bijvoorbeeld als het gaat om produceren. Denk dan niet alleen maar aan goedkoop produceren, zoals kleding laten maken in Bangladesh. Dat draagt bij aan nog meer ongelijkheid in die maatschappij. Door meer te betalen voor het produceren van de kleiding heb je misschien een iets mindere financiële winstmarge, maar de arbeider krijgt een beter salaris. Daarvan kan die beter rondkomen, de kinderen naar school laten gaan en zorg krijgen. Dus het maatschappelijke effect is enorm.

Hoeveel duur mag kleding produceren zijn?

Overheid moet hierop sturen

Overigens heeft de overheid een belangrijke rol, want zij kunnen bepaalde keuzes sturen door maatregelen. Wij geven het vanuit het onderwijs mee, maar de overheid heeft echt een instrument in handen. Dat zo veel mensen zonnepanelen aanschaften, bewijst dat.

Wel of geen warmtepomp aanschaffen?

Omdat ik de nieuwe economie aan het promoten ben, overwegen mijn man en ik om een warmtepomp aan te schaffen. Puur vanuit het oude economisch denken, schaf ik de dure pomp niet aan, want het levert qua geld weinig op. Ik weet dat dit oud economisch denken is. Als consument ga ik daarom oefenen in het nieuwe economisch denken. Voor een schoner milieu, bijdrage aan de energietransitie en een duurzame wereld.

Deze blog is ook te lezen via de website van Hogeschool Inholland:

Blog #26: '‘Ik heb het voor het zeggen’ is verleden tijd'

Fri, 31 Mar 2023 09:39:22 GMT

Blog #26: '‘Ik heb het voor het zeggen’ is verleden tijd'

Rotterdam, 27 januari 2023

Als je iets wilt bereiken dan heb je elkaar nodig. Dat klinkt eenvoudig, maar om dat écht te doen, moeten we afstappen van het idee: ‘ik heb het hier voor het zeggen’. Zoek in plaats daarvan andere partijen op, zie elkaar en kijk kritisch naar je eigen aandeel. Kortom, regel het samen zonder je eigenbelang voorop te stellen.

Onderwijs vond ik eerst heel erg saai, tien jaar geleden. Op dat moment werkte ik bij het Innovatieplatform in Den Haag. Ik genoot van deze hectische baan; ik stond midden in het bedrijfsleven met de bobo’s om de concurrentiekracht van Nederland te versterken. Toen viel het kabinet en dat was het einde van het Innovatieplatform. Einde spannende tijd.

Onterechte aanname

Ik werd gevraagd door het ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap voor een project over voortijdige schoolverlaters. Het leek me een traag departement, wat nogal een contrast zou zijn met mijn vorige baan. Dat bleek onterecht. Ik zou gaan werken met prestatiesubsidies en targets per regio en dat sprak me aan. Ik zei ja tegen de baan en ging aan de slag als coördinator van de accountmanagers en ik was zelf accountmanager voor onder andere de regio Rijnmond.

Wij als accountmanagers waren de link tussen het ministerie van OCW en de gemeentes. Moeilijk was het dat wij van het rijk waren en de mbo-onderwijsinstellingen waarmee we gingen werken, waren autonoom. Onze uitdaging daarin was dus: hoe worden we onderdeel van die regio om het aantal voortijdige schoolverlaters te verminderen?

Aantal voortijdige schoolverlaters halveerde

Ik besloot me zo open mogelijk op te stellen: ‘Jongens, ik ben hier om samen te kijken naar waar het probleem ligt. Als het te maken heeft met regels van overheid, dan neem ik dat mee. Wat hebben jullie nodig om het beter gaat?’ Een goede analyse van de cijfers, was het antwoord van de scholen. Daar wist mijn analytische kant wel raad mee. Ik vocht bij het ministerie om de juiste cijfers boven water te krijgen. Daar had ik een goede zet mee gedaan, want niet alleen het aantal voortijdige schoolverlaters halveerde in de regio Rijnmond. Ook zag de regio mijn inzet en hoe we samen hebben gekeken naar wat er nodig was voor het oplossen van het probleem.

Klinkt makkelijker dan het is

Met andere woorden, ik werd gezien als iemand die onderdeel is van de regio. Die goede relatie maakte het mogelijk om makkelijker en effectiever de dingen te doen die nodig waren om het aantal voortijdige schoolverlaters te halveren.

Van dit project heb ik geleerd dat als je iets wilt bereiken je elkaar nodig hebt. Dat klinkt eenvoudig, maar om dat écht te doen, moeten we afstappen van het idee: ‘ik heb het hier voor het zeggen’. Zoek in plaats daarvan de andere partijen op, zie elkaars belangen en kijk kritisch naar je eigen aandeel. Kortom, regel het samen zonder je eigenbelang voorop te stellen.

In het project van voortijdige schoolverlaters keken alle betrokken kritisch naar hun eigen aandeel: wat is onze rol bij de voortijdige schoolverlaters? Wat kunnen we zelf leren over hoe we werken of hoe we hiermee omgaan? .

Als econoom in het onderwijs

Dat het onderwijs saai is, daar ben ik van teruggekomen. Met mijn functie bij Inholland koos ik bewust voor studenten. Inmiddels zag ik als econoom de toegevoegde waarde van studenten die goed onderwijs krijgen voor de maatschappij. Minder uitval betekent meer studenten met een diploma en hun kennis en vaardigheden dragen bij aan kenniseconomie. Daarvoor is het belangrijk dat studenten plezier hebben in hun studie en zich op hun plek voelen op school.

Zorg voor je studieplezier!

Lieve student, jij bent goud waard. Jij bent ons kapitaal. Jij bent onze toekomst. Van jullie krijg ik energie. Zorg dat jíj je energie houdt om met plezier te studeren. En als je ergens mee zit, we hebben zoveel mogelijkheden om jullie te helpen.

Deze blog is ook te lezen via de website van Hogeschool Inholland:

Blog #25: 'Meer durven, daar gaat het om'

Thu, 08 Dec 2022 15:17:22 GMT

Blog #25: 'Meer durven, daar gaat het om'

Rotterdam, 8 december 2022

Vrouwen, het is nu tijd om voor onszelf te gaan zorgen. Meer durven, daar gaat het om. Neem verantwoordelijkheid voor je eigen geluk. Daarmee bedoel ik niet dat alle vrouwen full time moeten gaan werken, maar zorg wel voor gelijkwaardigheid.

Toen mijn kinderen op de basisschool zaten, werkte ik bij het Innovatieplatform. Dat was géén 9-tot-5-baan, en mijn man werkte onregelmatig in de zorg. Daarom hadden we oppas aan huis voor vijf dagen in de week. Op de dag dat ik een internationale conferentie in Eindhoven ging openen, kon de oppas er niet op tijd zijn en bracht ik zelf mijn kinderen naar school. Ik had een mooi pak aan gedaan, ik reed naar Eindhoven en toen ik daar de auto uitstapte zag ik het: ik had mijn huissandalen nog aan!

Wat een gekke vrouw

In de drukte van de ochtend was ik vergeten mijn mooie schoenen aan te trekken. Aangezien ik de vergadering opende, was er geen tijd om naar de winkel te gaan om schoenen te halen. Goed, dacht ik bij mezelf, dan denken ze maar wat een gekke vrouw met zo’n prachtige pak en die schoenen eronder.

Ik begon achter de katheder en voordat ik de officiële opening deed, stapte ik erachter vandaan, keek naar mijn voeten en zei: ‘Dames en heren, dit is het lot van een werkende moeder. Door alle haast ben ik vergeten mijn mooie schoenen aan te doen.’ Ik heb nog nooit zo veel applaus gekregen. In de pauze complimenteerden mensen me met mijn moed om het bespreekbaar te maken.

Durf te benoemen wat minder gaat

Op dat moment realiseerde ik me dat er veel kracht zit in bespreekbaar maken wat als minder geslaagd wordt gezien. Door te durven benoemen wat minder gaat qua werk en/of privé kun je het beter loslaten en dat geeft lucht. Zeker als vrouw, want vaak willen we het perfect doen. We hebben nog vaak bevestiging nodig dat we het kunnen. Dat belemmert ons om onze rol te pakken in bedrijfsleven. Zonder quota voor vrouwen in bepaalde functies moeten we onze rol pakken en gaan doen wat we willen doen.

Zorg voor gelijkwaardigheid

Met andere woorden, het is belangrijk om voor onszelf te zorgen. Meer durven, daar gaat het om. Doe wat jij als persoon wilt doen, neem verantwoordelijkheid voor je eigen leven. Dat doen veel van ons vrouwen niet goed genoeg. Daarmee bedoel ik niet dat alle vrouwen fulltime moeten gaan werken, maar zorg wel voor gelijkwaardigheid. Dat kan óók als vrouwen ervoor kiezen om voor de kinderen te zorgen. Gelijkwaardigheid gaat niet per se over een baan hebben of over geld verdienen, maar wel over voor jezelf gaan staan.

Wie wil jij zijn?

Dat vraagt lef. Daarom vraag ik jou: wie wil jij zijn als vrouw? Wat wil je zijn? Misschien zijn wij vrouwen zo gemaakt dat onze zorgfunctie flink ontwikkeld is, dat die ons is aangepraat in alle generaties voor ons. Ik wil niet analyseren waarom we zijn we zoals we zijn. Ik wil kijken naar de toekomst; welke rol kunnen wij vrouwen pakken om de wereld beter te maken?

Start nu met delen

Dat dit onderwerp leeft, blijkt uit alle reacties op mijn blog De kracht van vrouwen . Dankjewel voor jullie mooie reacties. Laten we elkaar opnieuw inspireren door te delen wat we doen om goed voor onszelf te zorgen. Dat kan klein zijn of groot, de stap zetten is al durven.

Orange the World

Wereldwijd mogen vrouwen hun positie verstevigen. Om daar aandacht aan te geven, steunt onze hogeschool in Rotterdam de campagne Orange the World. Die is gericht op het stoppen van geweld (fysiek, seksueel en/of psychisch) tegen vrouwen en meisjes. Deze campagnes blijven nodig, ondanks dat er al veel is verbeterd voor vrouwen. Tot 10 december kleurt de hogeschool daarom oranje.

Deze blog is ook te lezen via de website van Hogeschool Inholland:

Blog #24: 'Trek je mond open: daar worden we beter van'

Tue, 15 Nov 2022 20:36:29 GMT

Blog #24: 'Trek je mond open: daar worden we beter van'

Rotterdam, 15 november 2022

Geluk op je werk heeft invloed op je geluk in je privé en sociale kring. Dat hoorde ik Erasmus-hoogleraar Guy van Liemt zeggen tijdens het laatste stadsdiner, georganiseerd door het Luxor Theater. Als collega’s kun je elkaars geluk beïnvloeden. Niet zo gek, want je brengt heel veel tijd met ze door. Ik wil niets liever dan dat iedereen met plezier naar zijn werk gaat. Maar hoe ga je dan om met een kritische blik op elkaar? Bij diversiteit en inclusie hoort immers ook dat iedereen vrij zijn mening kan geven. Dat brengt ons verder.

Groot cadeau

Ik vind het altijd fijn om van collega’s te horen hoe zij tegen zaken aankijken. Ook als zij kritisch zijn. Ik heb liever dat zij hun bedenkingen uiten dan dat zij niks zeggen, zich terugtrekken en op den duur misschien afhaken. Van een kritische blik leer je vaak nog meer dan van complimenten. Ik beschouw het als een groot cadeau: ik maak het open, kijk wat het is, waarom het zo is en wat ik ervan kan leren. Onzeker word ik er niet van.

Te fel

Of ik vaak die kritische blik heb gehad? Ja nou, honderden keren! Wat mij nog het meest is bijgebleven is die keer dat mijn collega mij waarschuwde dat ik in een gesprek soms heel boos en fel kon kijken. “Het lijkt dan alsof je je mening wil doordrukken,” zei hij. Dat ís niet zo, maar blijkbaar zie ik er dan wel zo uit. Nu ik dat weet, neem ik soms even de tijd om mijn gezichtsspieren te ontspannen en te glimlachen.

Best spannend

Een kritische blik geven (en ontvangen) is best spannend en óók persoonlijk en dichtbij. Je neemt een risico. Dat doe je alleen als je iemand zo waardeert dat je bereid bent dat risico te lopen. Ik snap best dat sommige mensen het lastig vinden een collega ergens op te wijzen. En ik realiseer mij ook dat kritiek van mij – als leidinggevende – hard kan aankomen. Daarom ga ik er op de werkvloer voorzichtiger mee om dan bijvoorbeeld in het managementteam. Sterker nog: als MT organiseren wij onze eigen feedback door te vragen naar drie dingen die je van je collega leert en drie zaken die je niet oké vindt. Dat gaat heel goed: we moeten vaak erg lachen. Ik kan dat beter hebben dan kritiek van mijn kinderen. Die houden je een spiegel voor: ‘van wie denk je dat ik het heb?’ Och, mijn arme ouders, denk ik dan…

Spreek je uit!

Wat was ik blij om mijn collega’s van de verschillende domeinen en vestigingen te zien tijdens de Dag van het Onderwijs & Onderzoek op 10 november. Dat was echt een geluksmomentje! En wat was ik trots op de twee collega’s van Business, Finance and Law die waren genomineerd voor een onderzoeks- en onderwijsaward. Krista Schram, associate lector van het lectoraat Publiek Vertrouwen in Veiligheid, werd Onderzoeker van het jaar . Een selfie hoort daar natuurlijk bij.

Tijdens deze dag hebben we met z’n allen nagedacht en gesproken over welke kant we op willen en waar we onze studenten willen brengen. Hopelijk voelde iedereen zich vrij om zijn mening te geven over de ingeslagen en gewenste koers, óók als die kritisch was. Belangrijk, want het gaat om hún onderzoek, hún onderwijs, hún studenten en hún werkgeluk. Trek je mond open; alleen zo komen we verder. Alleen zo voelt iedereen zich happy op zijn werkplek.

Deze blog is ook te lezen via de website van Hogeschool Inholland:

Blog #23: 'De kracht van vrouwen'

Wed, 19 Oct 2022 17:56:37 GMT

Blog #23: 'De kracht van vrouwen'

Rotterdam,19 oktober 2022

Ik ben opgevoed door twee sterke vrouwen: mijn moeder en mijn oma. Van jongs af aan hebben zij mij bewust gemaakt van de kracht van vrouwen. Zij hebben qua ontwikkeling al sprongen gemaakt, maar waarom zie ik wereldwijd dat er nog steeds vrouwen zijn die ondergeschikt zijn aan mannen? Is het cultuur? Religie? Ik heb geen antwoorden. Alleen maar vragen.

Mijn oma was directeur van een basisschool. Dat was in Iran, zo’n 55 jaar geleden. Naast haar werk moest ze haar zieke man verzorgen, bracht ze vijf kinderen groot en zorgde ze ervoor dat die allemaal konden studeren en zichzelf konden bedruipen. Zij leerde mij hoe sterk en belangrijk vrouwen zijn. ‘Wij zijn de pilaren van de maatschappij,’ zei ze. ‘Zonder ons is er geen voortplanting. Wij zijn het fundament van het gezin, van de toekomst.’ Ik geloof daar heel erg in.

Alleen de vorm is anders

Hoe kan het dan dat wij wereldwijd nog regelmatig een ondergeschikte positie innemen? Of het nu gaat om Iran waar jonge vrouwen worden gedood omdat ze hun hoofddoek niet correct dragen, om Afghanistan waar vrouwen niet naar school mogen of om Saoedi-Arabië waar vrouwen tot voor kort geen rijbewijs mochten halen. Denk ook aan Westerse landen als Nederland waar nog altijd blijf-van-mijn-lijfhuizen nodig zijn en waar vrouwen op sommige plekken op de arbeidsmarkt achtergesteld zijn. Overal ter wereld worden vrouwen onderdrukt en zijn ze tweederangsburgers. Alleen de vorm is anders.

Van leeuw naar schaap

Ik begrijp het niet. Hoe komt het dat wij als leeuwen worden geboren en als schapen worden opgevoed? Waarom verdienen vrouwen in gelijke functies nog steeds minder dan mannen? Waarom zijn er quota nodig om het aantal vrouwen in topposities te verhogen? Hoezo vindt vrouwenonderdrukking in sommige landen plaats uit naam van de religie? Waar staat dat dan? Is het de cultuur? Zien mannen de kracht van vrouwen niet? Of zijn wij zelf niet in staat om die kracht te laten zien? Waarom lukt het ons maar niet altijd om een gelijkwaardige plek te verwerven?

We moeten zelf stappen zetten

Als we gelijke kansen willen, zullen we zelf ook stappen moeten zetten. Ik ben trots op de Iranese vrouwen die al weken protesteren. Als de maat vol is, komen vrouwen uiteindelijk in verzet: ze gaan scheiden, demonstreren, lopen weg naar een blijf-van-mijn-lijfhuis of zoeken een baan. Ik heb vertrouwen in hun veerkracht. Tegelijkertijd moeten ze voor zichzelf blijven opkomen, elkaar steunen en beseffen dat zij alles kunnen wat mannen ook kunnen. De strijd voor gelijke rechten mag nooit verslappen. Ik hoop dat vrouwen én mannen zich écht gaan realiseren dat iedereen met respect behandeld moet worden. Uiteindelijk maken wij met z’n allen de maatschappij!

Orange the World

Hogeschool Inholland Rotterdam doet mee aan de Orange the World-campagne van UN Women die gericht is op het stoppen van geweld (fysiek, seksueel en/of psychisch) tegen vrouwen en meisjes. Van 25 november tot 10 december kleurt de hogeschool oranje, omdat we dit belangrijke thema willen aankaarten.

Deze blog is ook te lezen via de website van Hogeschool Inholland:

Blog #22: 'Buigen voor elkaar'

Fri, 16 Sep 2022 08:35:06 GMT

Blog #22: 'Uitvliegen als een vlinder'

Rotterdam,15 september 2022

Ik verlang naar een samenleving waar de mensen er echt voor elkaar zijn, elkaar steunen en voor elkaar zorgen. Ik ben in zo’n maatschappij geboren en mis dat in Nederland. Ook bij Inholland streef ik naar een community waar mensen naar elkaar omkijken en respect voor elkaar hebben. Hoe divers we ook zijn.

Mijn dochter was laatst in Japan. Ze vertelde mij dat alle Japanners mondkapjes dragen, ook al zijn die niet meer verplicht. Ze houden die op om andere mensen te beschermen. Dat maakte grote indruk op haar. En op mij. Dat is écht samen leven, dacht ik. Niet alleen naast, maar mét elkaar leven. Zo’n verschil met Nederland waar winkelruiten werden ingegooid en mensen demonstreerden omdat ze – op het hoogtepunt van de coronacrisis - tegen de mondkapjesplicht waren.

Buigen voor elkaar

In Japan laten mensen dagelijks zien dat ze de ander waarderen: ze buigen voor elkaar! En hier? Hier zie ik regelmatig dat jongeren in een volle trein weigeren op te staan voor een oudere of gehandicapte reiziger. In de Tweede Kamer is wederzijds respect soms ook ver te zoeken. Onze maatschappij is verhard.

Wij hechten enorm aan individuele vrijheid. Ik zie dat er veel kinderen zo worden opgevoed: jij bent het allerbelangrijkst, je moet doen wat jíj wil. Het kind zelfvertrouwen meegeven; daar is niks mis mee, maar we zijn daarin een beetje doorgedraaid. We zijn vergeten dat we andere mensen nodig hebben om gelukkig te zijn en dat wij betekenis kunnen hebben voor hun leven. Zoals af en toe eens op bezoek gaan bij een oude oma of een boodschap doen voor de buurman. Niet ik, ik, ik maar wij, wij, wij.

De vreugde van echt samenleven

Toen ik klein was, zorgden we met de hele familie voor de tante van mijn vader. Zij had geen kinderen en haar man was overleden. We kochten een appartementje voor haar en we maakten een rooster wie wanneer boodschappen deed en wie met haar naar de dokter ging. Die vrouw heeft nooit het gevoel had dat ze alleen was en dat ze er alleen voor stond. We deden het met z’n allen en dat was gewoon.

Die mentaliteit zie ik in Nederland nu niet terug, terwijl dat vroeger wel zo was met de zuilen en de kerkgemeenschappen bijvoorbeeld. Nu is de mentaliteit meer: ik heb mijn eigen leven. Terwijl in mijn ogen een deel van je leven bestaat uit er zijn voor elkaar. We hebben elkaar financieel misschien minder nodig, maar emotioneel wel. Alleen dan hebben we een samen-leving. Nu lijkt het vaak een individu-leving.

Diversiteit zonder inclusie = leven naast elkaar

Dat zie ik graag nog meer op onze eigen hogeschool. Wij zijn enorm divers en dat is me hartstikke dierbaar. Het moet alleen wél samengaan met inclusie. Pas dan is er echt sprake van samen leven. De studentencommunity die ik voor ogen heb is een goed begin. Studenten vanuit de hele school kunnen elkaar dan vinden binnen een brede club. Uit mijn eigen studietijd weet ik hoe fijn het is zo’n ontmoetingsplek te hebben. Zo’n gezelschap vormt een samenleving in het klein, waar mensen er voor elkaar zijn. Ik gun dat mijn studenten heel erg. En hopelijk verandert ook de maatschappij in het groot weer in een echte samenleving; van, voor en met elkaar.

Deze blog is ook te lezen via de website van Hogeschool Inholland:

Blog #21: 'Uitvliegen als een vlinder'

Thu, 14 Jul 2022 15:19:26 GMT

Blog #21: 'Uitvliegen als een vlinder'

Rotterdam,14 juli 2022

Het studiejaar zit erop; dit zijn mijn drie hoogtepunten en een minpunt van afgelopen jaar.

Hoogtepunt 1: Zoveel geslaagde studenten!

Zoveel studenten hebben dit jaar hun diploma gehaald, ondanks alle coronaperikelen en de stress over de oorlog in Oekraïne. Dat is voor mij altijd weer de kers op de taart. Daar doen we het uiteindelijk met z’n allen voor. Ik wil alle geslaagde studenten van harte feliciteren, net als hun docenten en begeleiders.

Lieve studenten, jullie kwamen binnen als een rups in een cocon en vliegen uit als een prachtige vlinder. We moeten jullie nu loslaten. Dat doet pijn, maar we hebben er alle vertrouwen in dat jullie gaan schitteren en een hele mooie toekomst tegemoet gaan!

Hoogtepunt 2: Nieuw onderwijsconcept

Binnen het economisch-juridische domein hebben we dit studiejaar heel veel zaken aangepakt. Eigenlijk zijn dat allemáál hoogtepunten voor mij. Als ik er dan toch een paar uitkies, denk ik bijvoorbeeld aan alles wat wij dit jaar hebben gedaan om ons onderwijs en onderzoek in samenwerking met het beroepenveld verder vorm te geven. Binnen Business Studies en Finance hebben we gewerkt aan een nieuw onderwijsconcept waarmee we volgend studiejaar beginnen. Het werken in labs en het doen van onderzoek zijn daarin ingebouwd. Studenten hebben de vrije keuze om uit verschillende minoren buiten hun opleiding te kiezen. Zo kan bijvoorbeeld een finance-student die later graag in de zorg wil werken een minor in de zorgsector volgen.

Internationalisering is ook onderdeel van de curricula geworden. Dat wordt op verschillende manieren vormgegeven. Zo werken we in het Lab Slow Fashion met onder meer Braziliaanse bedrijven samen. Maar dat is niet de enige buitenlandse mogelijkheid. Door uitbreiding van onze samenwerking met diverse buitenlandse universiteiten wordt het voor meer studenten mogelijk om internationale ervaring op te doen.

Hoogtepunt 3: Samenwerking: op alle fronten

Door intern én met de partners en het beroepenveld in de regio samen te werken kunnen we niet alleen onze studenten meer mogelijkheden bieden, maar ook een grotere bijdrage leveren aan het oplossen van maatschappelijke problemen. Samen sta je immers sterk. Binnen ons Domein Business, Finance & Law willen we veel van elkaar leren en met elkaar delen, zodat wij gezamenlijk onze studenten breed kunnen opleiden. Zo’n interdisciplinaire samenwerking vereist verdere professionalisering van de teams. Ik wil dat zij – en niet het managementteam - dat invullen. Terugkijkend ben ik heel trots op de manier waarop de teamleiders dat hebben opgepakt.

Dat samenwerking met het beroepenveld mooie dingen kan opleveren, bewijst het Lab Lombardijen. Dat is een coöperatie tussen BFL, het zorgdomein en de gemeente Rotterdam. Doel is Rotterdammers te helpen een duurzame bestaanszekerheid op te bouwen.

En ten slotte hebben we mooie stappen gezet in de verdere ontwikkeling en realisering van doorlopende leerlijnen. Voor sommige studenten zijn wij het eindstation, voor andere een tussenstation. Met de aanpalende opleidingsinstituten (Albeda, Zadkine en Erasmus Universiteit) zijn afspraken gemaakt. Daardoor kunnen mbo-studenten sneller hun hbo-diploma Rechten halen, onze eigen HBO-Rechten-studenten makkelijker aansluiting vinden bij de universitaire rechtenstudie en worden andersom afgehaakte Erasmus-rechtenstudenten bij ons opgevangen.

Minpuntje

Wat het minpunt is van afgelopen jaar is dat studenten wel op school mogen komen, maar dat velen dat nog niet doen. En zij vallen misschien straks uit. Terwijl wij het onderwijs zo graag samen met hen willen vormgeven.

Studenten, kom daarom naar school! Zodat wij jullie volgend studiejaar ook weer live kunnen boeien en binden!

Ik wens alle mensen bij Inholland een geweldige zomervakantie toe. Rust lekker uit en geniet! En de net-afgestudeerden wens ik veel succes toe. We hopen jullie nog vaak als alumni te mogen begroeten!

Deze blog is ook te lezen via de website van Hogeschool Inholland:

Blog #20: 'Een community van, voor en door álle studenten'

Fri, 17 Jun 2022 08:49:50 GMT

Blog #20: 'Een community van, voor en door álle studenten'

Rotterdam, 16 juni 2022

Als student heb ik ontzettend veel gehad aan de studentenclub waarin ik zat. Die had ik zelf opgericht; het was het eerste wat ik deed toen ik naar de universiteit ging. Ik gun mijn studenten net zo’n fijne club.

Het leek me als kersverse eerstejaars fijn om met mijn jaargenoten te kunnen praten over onze studie, elkaar te kunnen helpen en samen leuke dingen te doen. Daarom richtte ik in Teheran onze eigen studentenclub op. Niet alleen voor medestudenten van mijn studie, maar voor de hele universiteit. Ik was 17 jaar en werd opgeroepen door de rector van de universiteit. “Wat is je bedoeling met de club?”, wilde hij weten. Ik had het scherp voor ogen: studenten uit verschillende delen van Iran met elkaar in contact brengen (“sommigen waren nooit eerder in Teheran geweest”) om elkaar te leren kennen, te helpen en te laten samenwerken.

Studeren is niet alléén je diploma halen

Mijn studietijd werd er veel leuker door. Ik verheugde me erop naar college te gaan en mijn vrienden daar te zien. Dan voel je je thuis op school; zie je je opleiding niet als een verplicht nummer, omdat je nou eenmaal je diploma moet halen. De waarde van dat diploma is niet alleen het papiertje zelf, maar ook alles wat daar omheen zit. Dat neem je mee in je verdere leven. Dat gun ik Inholland-studenten ook.

We zijn blij met betrokken studenten

Er zijn bij Inholland allerlei formele en informele groepen waarbij studenten zich kunnen aansluiten, zoals studieverenigingen, de deelmedezeggenschapsraad (DMR) en de opleidingscommissies. Dat is geweldig voor de school – want zo krijgen wij feedback op ons onderwijs – én geweldig voor de studenten – want zo hebben ze inspraak en doen ze vaardigheden op die hen later goed van pas komen.

Een baan met één appje

Maar wij bereiken lang niet iedereen. Veel studenten hebben het druk, lezen hun mailtjes niet en voelen zich niet erg betrokken bij hun klas of opleiding. Dat is zó jammer! Je kunt er zo veel aan hebben als je met medestudenten hebt leren onderhandelen, communiceren en discussiëren en een netwerk hebt opgebouwd. Die vrienden van vroeger zijn de ondernemers, managers en ceo’s van morgen. Die kunnen je straks helpen met het vinden van een baan. Met één appje in de groepsapp!

Mijn droom

Ik gun iedereen die mogelijkheden. Daarom wil ik graag dat de studentenparticipatie bij Inholland Rotterdam groter, diverser en meer interdisciplinair wordt. Mijn droom is om een community of platform van en voor studenten op te richten – de juiste naam heb ik nog even niet – waarbij ze zich allemaal kunnen aansluiten. Elk mens heeft de behoefte om ergens bij te horen en we worden alleen maar rijker door inclusiviteit. Ik wil dat voor mijn studenten graag faciliteren.

Van, voor en door studenten

De club die ik voor ogen heb, is een soort mix van een studie- en een studentenvereniging. Van, voor en door studenten. Aan de ene kant geeft het studenten de mogelijkheid om mee te denken over onderwijszaken. Daardoor kunnen wij hen beter begeleiden en hopelijk ook beter bereiken. Aan de andere kant moet het er ook gezellig zijn, zoals bij een sportvereniging. Een plek met leuke activiteiten waar je graag tijd doorbrengt, elkaar tegenkomt en vrienden (voor het leven) maakt. Omdat het jóuw club is, voel je je er ook verantwoordelijk voor.

Betaald bijklussen

Via zo’n community kan je ook nog eens je bijbaan vinden. Waarom zou je bij een winkel gaan werken als je ook iets kunt verdienen met een klus voor Inholland, zoals eerstejaars begeleiden of taalcursussen of workshops geven. Bijvoorbeeld via het Studentsucces Centrum of Students4students . Zo kun je je school helpen en krijg je er nog geld voor ook. En ondertussen bouw je samen met je medestudenten aan je netwerk.

Deze blog is ook te lezen via de website van Hogeschool Inholland:

Blog #19: 'Diversiteit: prachtig en zonder inclusie gevaarlijk'

Mon, 23 May 2022 11:46:02 GMT

Blog #19: 'Diversiteit: prachtig en zonder inclusie gevaarlijk'

Rotterdam, 20 mei 2022

In deze tijd van globalisering heeft elk land te maken met een multiculturele bevolkingsgroep. Diversiteit verrijkt. Maar als het niet gepaard gaat met inclusie en burgerschap wordt het gevaarlijk. Dan leeft iedereen náást in plaats van mét elkaar en kan het leiden tot separatisme. Dat voorkomen is de verantwoordelijkheid van iedereen in Nederland, ook van ons binnen Inholland.

Toen mijn man en ik dertig jaar geleden vanuit Iran naar Nederland kwamen, had ik geen idee wat mensen hier normaal en niet normaal vonden. Andersom kenden Nederlanders onze Iraanse normen en waarden niet. Dat leidde in het begin nogal eens tot verwarring.

Zo werden we eens op de koffie uitgenodigd door een oudere dame. We mochten een koekje pakken uit de trommel. Eentje maar: daarna ging de trommel weer dicht. Raar vonden we dat. En een beetje onbeschoft: in Iran staat de hele tafel vol koek en gebak en mag iedereen pakken wat-ie wil. Gelukkig is het tussen ons en de gastvrouw helemaal goed gekomen. Zij heeft ons opgenomen in haar gezin: haar kinderen zijn broer en zus voor mij. En toen mijn dochter op haar verjaardag werd geboren, was ze zó blij! ‘Dit is het mooiste cadeau dat je me kon geven: een laatste kleinkind!’

Geschokt

Hadden wij van beide kanten niet opengestaan voor elkaars ‘vreemde’ gewoonten en ons best gedaan om elkaar te begrijpen, dan had ik nooit zo’n prachtige Nederlandse familie gehad. Andersom hadden zij ook niks van onze cultuur geleerd. Wij zijn elkaar daar dankbaar voor. Daarom raakte het me zo toen ik – notabene in de themaweek Inclusie - een Turkse studente hoorde zeggen dat ze zo blij was dat ze hier Turkse klasgenoten had: kon ze eindelijk met gelijkgestemden praten. Blijkbaar voelde ze zich alleen thuis bij mensen met dezelfde achtergrond als zij. Ik vind dat schokkend.

Zij mét ons

Diversiteit staat bij Inholland hoog in het vaandel. Terecht, want er schuilt heel veel kracht in. Maar als het niet samengaat met inclusie wordt het een grote ellende. Dan leef je langs elkaar heen zonder elkaar te begrijpen en zonder van elkaar te leren. Dan wordt het niet zij mét ons, maar zij náást ons. Of in het ergste geval: zij tégen ons.

Vind je balans

Diversiteit moet ook samengaan met burgerschap. Je mag zijn, doen en denken wat je wilt, met respect voor ieders normen en waarden zonder die te veroordelen. Een voorbeeld van mezelf: ik kan in Iran niet in een korte rok en zonder hoofddoek over straat, naar school of naar werk. Dat is daar niet de norm en dat heb ik te accepteren. Met andere woorden, wij mogen allemaal een balans vinden tussen onze eigen normen en waarden, die we bijvoorbeeld vanuit onze cultuur hebben meegekregen, en daar waar we zijn.

Neem zelf het initiatief

Dat willen wij onze studenten ook bijbrengen. Onze school heeft allerlei instrumenten om diversiteit en inclusie handen en voeten te geven en daarnaast mogen we ook van onderaf beginnen. Inclusie is ieders verantwoordelijkheid en daarin is het belangrijk om elkaar te bevragen op welke keuzes we maken, want er schuilt altijd meer achter dat wat we zien.

Als onderwijsinstelling hebben wij de plicht om dat heel goed bij de studenten te laten landen. Zodat zij ook in gesprek gaan met studiegenoten met een andere kleur, smaak of mogelijkheden. En de deur voor hen openzetten: “Kom maar, dan gaan wij samen aan dat project werken.” Neem zelf het initiatief. Dat geeft je zoveel kracht.

Het heeft mij gebracht waar ik nu ben. Ik voel me geen vreemde al heb ik hier geen eigen familie. Ik voel me thuis in Nederland!

Deze blog is ook te lezen via de website van Hogeschool Inholland:

Blog #18: 'Laat je stem horen'

Thu, 10 Mar 2022 19:33:47 GMT

Blog #18: 'Laat je stem horen'

Rotterdam, 10 maart 2022

Op 16 maart zijn de gemeenteraadsverkiezingen. Door een vakje rood te maken, kun je meebepalen wie het de komende jaren voor het zeggen krijgen in je gemeente. Dat iedereen in Nederland mag stemmen én dat elke partij er mag zijn, is een groot goed. Dat is niet overal vanzelfsprekend.

Ik weet nog goed dat ik voor de eerste keer hier in Nederland mocht stemmen. Ik was rond de 30 en net Nederlands staatsburger geworden. Het aannemen van dat grote stembiljet mét dat rode potlood, het inkleuren van het vakje van mijn politieke favoriet, het deponeren van míjn stem in die grote bus…. Het voelde als rijkdom. Als een groot cadeau.

Gevoel van vrijheid

In sommige andere landen gaat het er in verkiezingstijd heel anders aan toe. Niet iedereen heeft daar het recht om zich verkiesbaar te stellen: kandidaten en partijen moeten eerst door allerlei organen worden goedgekeurd. Of dat goed of slecht is, laat ik in het midden. Het gaat mij erom dat het gevoel dat je niet vrij bent om te stemmen op wie je wilt een psychisch effect heeft op mensen. Het is benauwend.

Hier krijgen alle partijen de gelegenheid om hun standpunten te laten horen. Ook politieke groeperingen die niet door iedereen worden gewaardeerd. Wil je een partij starten? Campagne voeren? Ga je gang! Dat je mag zijn, doen, denken, zeggen en stemmen zoals jíj dat wilt, geeft je een ultiem gevoel van vrijheid.

Water bij de wijn

Helaas wordt dat niet door iedereen gewaardeerd. Sommige mensen zijn teleurgesteld in de politiek. Zij hebben het idee dat hun stem niet telt en blijven daarom 16 maart thuis. Het klopt dat partijen hun beloftes soms niet kunnen waarmaken. Er is in Nederland nu eenmaal niet één partij die de dienst uitmaakt. Er moeten altijd compromissen worden gesloten. Soms wordt er zo veel water bij de wijn gedaan dat de wijn niet eens meer naar wijn smaakt. Vervelend, maar het laat ook zien dat wij in Nederland respect hebben voor andere opvattingen.

Klein beginnen

Niet alle jongeren zijn geïnteresseerd in politiek. Saai. Gedoe. Ver van mijn bed. Dat is misschien hoe jij erover denkt? Of omdat je al landelijk stemt, boeien lokale problemen je niet? Geldt dit voor jou, besef dan wel dat grote landelijke issues als racisme, milieuvervuiling, ongelijkheid en armoede een optelsom zijn van dit soort problematiek binnen gemeenten. Dáár begint het. Als het op lokaal niveau wordt opgelost, bestaat het ook op nationaal niveau niet meer. Daarom zijn gemeenteraadsverkiezingen zo belangrijk. Klein beginnen voor een groot effect.

Laat je stem horen

Je stem laten horen en samen met je medeburgers het politieke klimaat van je land bepalen hoort bij je burgerschap. Wij hebben een verantwoordelijkheid naar elkaar toe. Als directeur van Inholland Rotterdam vind ik het belangrijk om die waarden aan onze studenten mee te geven. School is niet alleen een instituut om kennis te vergaren, maar ook een plek waar je je bewust wordt van jouw rol in de maatschappij. Daarom organiseerden wij op 25 februari met studentenvereniging SSR Rotterdam een debat waarin studenten in gesprek konden gaan met alle Rotterdamse partijen.

Mijn 16 maart

Ik ben een politiek dier. Voor ‘mijn’ eerste verkiezingen in Nederland heb ik stapels partijprogramma’s gelezen, ben ik naar heel veel bijeenkomsten geweest, volgde ik debatten en las ik alle kranten. Ik kende de partijen toen niet. Nu wel, maar nog steeds volg ik alles. Op 16 maart zit ik de hele avond voor de tv om de verkiezingsuitslagen te horen en om te zien hoe de partij waar ik op heb gestemd het heeft gedaan.

Deze blog is ook te lezen via de website van Hogeschool Inholland:

Blog #17: 'Ik ben zo consumerend als wat!'

Sat, 12 Feb 2022 15:35:13 GMT

Blog #17: 'Ik ben zo consumerend als wat!'

Rotterdam,10 februari 2022

In mijn werk weet ik heel goed dat het westerse consumptie- en productiepatroon funest is voor mensen aan de andere kant van de wereld. Toch kocht ik een nieuwe tv in plaats van de oude te laten repareren. Durf jij eerlijk te kijken naar je koopgedrag?

Een tijdje geleden ging mijn televisie kapot. Zal ik hem laten repareren of koop ik gewoon een nieuwe? Ik maakte een kosten-batenanalyse: repareren zou me 300 euro kosten; een nieuwe kocht ik al voor 500, plus garantie. De keuze was snel gemaakt: er pronkt nu een nieuw toestel in onze slaapkamer.

Dit raakt me

Ik kijk ’s avonds lekker vanuit mijn bed naar mijn gloednieuwe tv en aan de andere kant van de wereld zijn straatarme mensen de dupe van mijn aankoop: zij zitten tussen het afval dat al ons ‘geconsumeer’ en ‘geproduceer’ oplevert. De grondstoffen in hun land raken uitgeput. Ik zie hun ellende dagelijks op diezelfde tv. Dat raakt me.

Bizarre beslissing

Waarom heb ik dat nou zo gedaan? Een bizarre beslissing eigenlijk voor iemand die op haar werk juist heel erg bezig is met duurzaamheid en het belang van een circulaire economie en recyclen. Maar privé ben ik enorm van het consumeren. En ga ik uit gewoonte liever voor de gemakkelijkste, snelste en goedkoopste oplossing.

Begin bij jezelf…..

Kortom, in theorie weten we best hoe belangrijk het is om verspilling tegen te gaan om de wereld, het klimaat en de komende generaties te redden. In de praktijk realiseren we ons onvoldoende dat we bij onszelf moeten beginnen om dat te veranderen (een lesje voor mezelf).

…bij de producenten van de toekomst…

Binnen het economisch domein van Inholland is een duurzame, circulaire economie een heel groot thema. Dit sluit aan bij de duurzame doelen, zoals nummer 12: Verantwoorde Productie en Consumptie. Onze studenten zijn de toekomstige producenten. Zij leren bij ons hoe zij op een andere manier kunnen produceren en hoe funest goedkope productie is. Hoe ze verspilling kunnen tegengaan, hergebruik kunnen stimuleren en milieuvriendelijke spullen kunnen maken. Met die kennis in het achterhoofd zullen zij bewuster gaan produceren en kan de circulaire economie echt van de grond komen.

…en bij de toekomstige consumenten

Onze studenten zijn ook de toekomstige consumenten. Hoewel ze zich best zorgen maken om het milieu en de klimaatverandering, vertaalt dat zich lang niet altijd in hun gedrag. Niet elke jongere is zich bewust van zijn of haar ecologische voetafdruk. Kijk maar eens wat er gebeurt als er een nieuwe iPhone op de markt komt. Vaak is het: hup, de oude eruit en de nieuwe erin. Nieuwe kleding is online ook snel gekocht, en die is vaak niet zo milieuvriendelijk geproduceerd.

Living Lab Slow Fashion

In ons LAB Noord hebben we een project SLOW Fashion - Sustainable Business Models. Daar kunnen BFL-studenten ervaren dat het ook anders kan. In dit nieuwe lab leren ze hoe ze met tweedehandskleding en spullen ook in de mode- en textielsector duurzaam kunnen produceren en daar nog eerlijk aan kunnen verdienen ook.

Met dit living lab - en in de rest van ons onderwijs – hopen wij binnen Inholland een bijdrage te leveren aan een eerlijke economie en een duurzame wereld. Ik weet hoe lastig het is om je gedrag te veranderen. Laat staan het gedrag van de hele westerse wereld! Goed onderwijs is daarom belangrijk.

Waar kan jij het anders doen?

Deze week is de Week van de Circulaire Economie . Laten we daarom vooral met elkaar verder praten over dit onderwerp en ons bewust worden van ons eigen gedrag. Met mijn verhaal over mijn nieuwe tv nodig ik je uit om eerlijk te kijken naar jouw koopgedrag: waar kan jij het anders doen?

Deze blog is ook te lezen via de website van Hogeschool Inholland:

Blog #16: 'Multidisciplinair werken: dat is toch tof!?'

Thu, 20 Jan 2022 12:55:18 GMT

Blog #15: 'Praat met gelijkgestemden én met andersdenkenden'

Rotterdam, 20 januari 2022

Samen met andere disciplines en sectoren maatschappelijke problemen aanpakken; daar wordt iedereen beter van. Én het is een uitdaging. Multidisciplinair werken vergt lef: je moet uit de comfortzone van je eigen vakgebied stappen. Durf ondernemend te zijn, durf de samenwerking met andere branches aan te gaan, overwin je koudwatervrees. Daar komen hele mooie dingen van. Studenten Integrale Veiligheidskunde (IVK) bewezen dat.

“Ik ben zo ontzettend trots op dit project! Hoe vaak hebben we het niet gehad over de meerwaarde van multidisciplinair werken? En hoe vaak komt het er écht van? Deze studenten deden het gewoon!” Dit zei ik in mijn welkomsttoespraak voor de groep IVK-studenten en -docenten in het Auditorium op 10 januari. De woorden kwamen rechtstreeks uit mijn hart. Ik weet niet of mensen me hebben zien glimmen van trots, maar zo voelde ik het wel. Zo’n groep jonge mensen die samen zulke gave plannen bedenken waarvan alle Rotterdammers kunnen profiteren: dat is toch tof? Ik word daar echt heel blij van!

Veiligheidsgevoel verhogen in Zuiderpark

Na het plenaire deel presenteerden de IVK-studenten van Inholland Rotterdam met hun collega-studenten van de TU Delft hun ideeën om het veiligheidsgevoel in het Zuiderpark te vergroten. In deze plannen wordt technische kennis (TU) gecombineerd met kennis over veiligheidsbeleving (Inholland). Samen blijken praktijkgerichte en wetenschappelijk opgeleide studenten slimme oplossingen te kunnen bieden om mensen zich veiliger te laten voelen in het park. Dit project is een voorbeeld van hoe wij ons onderwijs willen vormgeven

Koudwatervrees

Ons onderwijs is erop gericht studenten voor te bereiden op hun latere werk. Een belangrijk onderdeel daarvan is leren samenwerken met collega’s van diverse pluimage. Daarmee oefenen Inholland-studenten bijvoorbeeld in onze living labs. In de praktijk blijkt het echter lastig om studenten – en medewerkers – daarvoor te enthousiasmeren. Vaak vindt dit ‘nieuwe’ onderwijs plaats náást het ‘oude’ onderwijs. En onbekend maakt onbemind: studenten kennen de mogelijkheden niet, het past nét niet binnen hun opleiding of ze gaan liever voor ‘veilige’ studiepunten.

Ook bij medewerkers is er veel koudwatervrees. Multidisciplinair werken betekent geven en nemen. Het vraagt lef om uit je eigen oude en vertrouwde vakgebied te stappen. Om over je eigen grenzen heen te kijken en eens een andere bril op te zetten.

Samen leren, samen werken: het kán

Het bijzondere van dit project van de IVK-afstudeerrichting Stad en Veiligheid is dat het echt onderdeel was van het onderwijs. Het voldoet aan alle eisen en is gericht op de totale groep, niet alleen op enkele vrijwilligers. Alle 54 vierdejaarsstudenten werden getoetst, kregen er cijfers en studiepunten voor. Dat maakt het verschil. Deze studenten en medewerkers hebben laten zien dat het kán.

Natuurlijk zijn er kinderziektes en problemen die opgelost moeten worden. Maar deze manier van (samen)werken opent ook nieuwe wegen. Dat het aanslaat, blijkt: opdrachtgever gemeente Rotterdam is enthousiast over de ideeën en zoekt naar mogelijkheden om die uit te voeren.

Grijp je kans

In mijn welkomsttoespraak heb ik de gemeente bedankt voor hun vertrouwen om in deze opdracht met Inholland en de TU Delft te werken. Ik hoop dat het IVK-voorbeeld meer studenten en medewerkers binnen Inholland motiveert om buiten de gebaande paden van hun eigen disciplines te treden. Om hun mindset te veranderen. Dit is je kans om je anders, beter, breder te kunnen ontwikkelen. Grijp ‘m!

Lees het artikel Schommels vergroten veiligheidsgevoel in Zuiderpark om te zien welke oplossingen IVK- en TU-studenten hebben bedacht om meer (groepen) mensen naar het Zuiderpark te trekken en daarmee de veiligheidsbeleving van parkbezoekers te vergroten.

Deze blog is ook te lezen via de website van Hogeschool Inholland:

Hogeschool Inholland dialoog over corona

Thu, 30 Dec 2021 15:40:30 GMT

Nu de coronapandemie en alle maatregelen langer duren, terwijl we allemaal ‘coronamoe’ zijn, voelen we bij Hogeschool Inholland de urgentie om hierover in gesprek te gaan. In Rotterdam filmden we een dialoog om collega’s aan te zetten tot dialoog. Zowel met elkaar, als met studenten.

Rotterdam, 23 december 2021

Onder leiding van tafelheer Emiel Akkerman s (manager WIR) ging Nahied Rezwani, als vestigingsdirecteur van Inholland Rotterdam , in gesprek met Leon van der Ster (docent Sociaal Juridische Dienstverlening) en Lars Buitendijk (derdejaars student Integrale Veiligheidskunde) over wat dit alles met hen doet.

Bekijk de dialoog hier:

Blog #15: 'Praat met gelijkgestemden én met andersdenkenden'

Thu, 16 Dec 2021 11:14:48 GMT

Blog #15: 'Praat met gelijkgestemden én met andersdenkenden'

Rotterdam, 16 december 2021

In deze coronacrisis hebben we elkaar harder nodig dan ooit. Helaas staan we echter steeds vaker lijnrecht tegenover elkaar. In plaats van ons tegen andersdenkenden af te zetten, zouden we met hen in gesprek moeten gaan. Zo komen we dichter bij elkaar. Alleen samen kunnen we deze pandemie de baas.

Ik ben enorm geschrokken van de coronarellen in Rotterdam en andere steden van een aantal weken geleden. Het kwam bij mij misschien nog heftiger binnen, omdat ik als tienjarige de revolutie in Iran meemaakte. Ook die begon met opstootjes en rebellie. De kapotte straten, de vernielde huizen, de brandende auto’s: het maakte me als kind doodsbang. Die beelden raak je nooit meer kwijt.

Verliefd op dit land

In Nederland had ik zo’n explosie van agressie nog nooit gezien. Ik ben juist verliefd geworden op dit land, omdat de mensen zo goed voor elkaar zorgen en er voor elkaar zijn. Die solidariteit heeft ons kleine landje groot gemaakt. Laat corona ons die kracht alsjeblieft niet afpakken!

Rellen is nooit de oplossing

Ik begrijp heel goed dat iedereen alle beperkende maatregelen zat is. Ik ook. En ik snap ook dat er mensen zijn die er extra door gedupeerd worden. Maar rellen is dan toch niet de oplossing? Je maakt je eigen stad kapot. We willen juist investeren in de toekomst, óók in die van jongeren. Het is zo zonde om die tijd te moeten besteden aan het herstellen van schade.

Bovendien heeft protesteren tegen een natuurramp helemaal geen zin. Daar kun je je niet tegen verzetten. Er zijn immers geen duidelijke schuldigen aan te wijzen. Boos worden op een virus levert niet zoveel op…

Verdrietig

Het maakt mij verdrietig om te zien hoe de saamhorigheid die zo hoort bij Nederland steeds verder afbrokkelt. De kloof tussen gevaccineerden en niet-gevaccineerden is groot. Ook op school. Sommige mensen voelen zich daar niet veilig, omdat niet iedereen zich aan de regels wil houden. Anderen voelen zich beknot in hun vrijheid als ze gedwongen worden een prik te halen.

Toch wil ik op iedereen binnen de school een beroep doen om de maatregelen wél op te volgen, hoezeer we ook balen van die mondkapjes, van het afstand houden en al die andere beperkingen.

Polarisatie is het allerergste

Juist in deze moeilijke tijden moeten we voor elkaar blíjven zorgen. Ook als je zelf jong en weerbaar bent. Je naasten zijn dat misschien niet. Moet je daar dan geen rekening mee houden? Polarisatie, tegenover elkaar staan, is het aller-, allerergste wat een land kan overkomen. We hebben het kunnen zien in de landen waar de polarisatie om welke reden dat ook tot stand is gekomen.

Ga met elkaar in gesprek

Ik wil binnen onze school de dialoog tussen al die verschillende groepen mensen op gang brengen. Daarom starten wij de komende weken met een serie online gesprekken over corona en de gevolgen ervan. Als kick-off filmen we een dialoog over de coronamaatregelen en de bijzondere tijd die we nu doormaken.

Hartstikke anti-vaccinatie

Daarin ga ik in gesprek met iemand die een totaal andere mening heeft dan ik. Die dus hartstikke anti-vaccinatie is. Ik wil echt naar mijn gesprekspartner luisteren – met respect voor diens mening – en zijn standpunten serieus nemen. Ik wil het hebben over hoe we op een respectvolle manier onderwijs vormgeven voor iedereen. Dat we met elkaar meedenken daarin.

Door de nadruk te leggen op wat ons bindt in plaats van wat ons scheidt, kunnen we meer begrip voor elkaar opbrengen. Dat brengt ons dichter bij elkaar.

Deze blog is ook te lezen via de website van Hogeschool Inholland:

Blog #14: 'Ik stapte op hem af'

Fri, 26 Nov 2021 13:48:21 GMT

Blog #14: 'Ik stapte op hem af'

Rotterdam, 18 november 2021

Ik ben nooit lid geweest van een studentenvereniging. Toen ik laatst aanwezig was bij het 100-jarig bestaan van het Rotterdamsch Studenten Gezelschap (RSG) realiseerde ik me wat ik allemaal had gemist. Een goed netwerk is ontzettend belangrijk, zowel voor je werk- als voor je privéleven. Begin daarom als student al met het opbouwen van je netwerk.

Ik wilde iets en daar ben ik voor gegaan

Mijn geluk is dat ik goed ben in netwerken: ik heb er helemáál geen moeite mee om iemand te benaderen. Zo ben ik uiteindelijk bij het Ministerie van Financiën terechtgekomen. Na mijn studie was dat mijn droombaan, want mijn vader werkte ook bij ministerie van Financiën. Ik had geen netwerk en moest daarom zorgen dat ik in contact kwam met de juiste mensen. En dat deed ik.

Ik las over een nieuwjaarsreceptie bij het ministerie, trok ik mijn nette pak aan, bekeek een foto van de Directeur-Generaal en stapte op hem af. “Ik ben hier om u te ontmoeten, omdat ik zo graag bij uw ministerie wil werken en ik heb geen ingang.” Hij reageerde heel positief. “Welkom, wij zoeken enthousiaste, ondernemende mensen. Ik zie dat je dat bent.”

Lang verhaal kort: hij bracht me in contact met de juiste mensen en ik heb acht jaar lang met veel plezier bij het ministerie gewerkt. Ik wilde iets en daar ben ik voor gegaan. Als je zelf de stoute schoenen durft aan te trekken en op eigen houtje onbekenden durft te benaderen, red je het ook zonder netwerk wel. Maar het is aanzienlijk makkelijker als je wél een duwtje in de rug krijgt van iemand die je kent.

Vrienden voor het leven

Je kunt als student al beginnen met het opbouwen van je netwerk. Je medestudenten zijn de managers, accountants en docenten van later. Elkaar nu leren kennen, is winst voor de toekomst. Oud-clubgenoten kunnen je helpen bij je carrière, door je te tippen over een vacature of je te koppelen aan sleutelpersonen. En soms doen ze zo’n goed woordje voor je dat je niet eens hóeft te solliciteren. Ben je meer van de inhoud, dan word je via je oude netwerken ook daarvoor gevonden. Je hebt gewoon veel mensen om op terug te vallen.

Zo’n vertrouwde groep om je heen biedt ook emotionele steun. Je zult misschien niet met iedereen goede vrienden worden, maar een aantal oud-verenigingsgenoten heb je voor het leven. Als vriend, als professionele partner of als kruiwagen.

Klein beginnen

Netwerken is niet voor iedereen even makkelijk. Kom je uit een gezin dat geen grote kring om zich heen heeft, dan kun je niet terugvallen op de (professionele) netwerken van je ouders. Je moet het dan helemaal zelf doen. En misschien ben je van nature geen sterke netwerker. Begin dan klein: sluit je aan bij de studievereniging van je opleiding. Die mensen ken je. Van daaruit kun je lid worden van de vereniging van je school en daarna van zo’n grote club als het RSG. En twijfel niet of je wel iets te bieden hebt. Al zie je het zelf misschien niet, anderen doen dat vaak wél. Gelijk een boost voor je zelfvertrouwen.

Deze blog is ook te lezen via de website van Hogeschool Inholland:

Interview Ettes Search

Tue, 02 Nov 2021 20:19:09 GMT

Interview Ettes Search

Op 2 november 2021 is Nahied geïnterviewd door Anette Ettes (Ettes Search). Dit in het kader van 'de opbrengst van pandemisch werken en het veranderende leiderschapsprofiel'. Nahied is, als onderwijsdirecteur in het hoger onderwijs, bij aanvang van de pandemie direct aan de slag gegaan met hybride leren, ten behoeve van de studenten. Het interview gaat over crisis als kans, veranderen als weerbarstige materie en haar antwoord op de vraag of we 'andere' leiders nodig hebben in het onderwijs.

Het artikel is te lezen via 'downloads' en onderstaande knop:

Blog #13: 'Probeer niet alles in je eentje op te lossen'

Mon, 18 Oct 2021 19:58:28 GMT

Blog #13: 'Probeer niet alles in je eentje op te lossen'

Rotterdam, 14 oktober 2021

Als je je verhaal deelt met anderen kom je verder. Zeker als je ergens tegenaan loopt. Wees niet te trots. Probeer niet alles in je eentje op te lossen. Ga met anderen in gesprek en heb het daarover. Dan zul je zien dat je niet alleen staat. Deze mooie les leerde ik door een gesprek met een van de regionale partners van Inholland.

Iedereen heeft een zwakke plek. De mijne is dat ik vind dat ik alles moet kunnen. En dat alles ook nog eens 100% perfect moet zijn en liefst gisteren al af. Natuurlijk werkt dat niet zo. Dan ga ik knokken om het toch voor elkaar te krijgen. Daar baal ik wel eens van. Ik heb dan het gevoel dat het anderen makkelijker lukt. Dat het gras van de buren groener is dan dat van mij.

Het gras is niet altijd groener

Laatst sprak ik iemand wiens gazon in mijn ogen ook veel groener was. Tijdens dat gesprek kwamen we van het een op het ander. En toen bleek dat zij in haar werk met precies dezelfde uitdagingen te maken heeft als ik:

Wij werken beiden als leidinggevende in een grote organisatie.
We hebben beiden een visie en een missie.
We willen graag alle medewerkers aan de organisatie binden, ieders wensen honoreren en iedereen tevreden houden.
En we ervaren alle twee dat dat best ingewikkeld kan zijn.

Ik vond het fijn daarover met haar te praten. Het was een openbaring voor mij dat het gras elders lang niet altijd beter groeit.

Je staat niet alleen

Die wederzijdse herkenning voelde voor ons allebei als steun in de rug. Grappig hoe je er al pratend achter kunt komen dat je niet alleen staat. De manier waarop anderen met dingen omgaan kan jou ook verder helpen. We kwamen alle twee hartstikke vrolijk uit dat gesprek. Ook omdat we op meer punten raakvlakken ontdekten. Zij heeft net als ik in haar werk te maken met financieel-economische vraagstukken. Wij staan allebei voor de vraag hoe wij kunnen bijdragen aan een duurzaam economisch systeem, waarin bestaande producten zo lang mogelijk worden hergebruikt.

Krachten bundelen

Omdat mijn gesprekspartner– vanuit haar werk - ook het belang van een andere economische toekomst ziet, kunnen gaan we elkaar daarin versterken. We spraken af onze krachten te bundelen. Mensen binnen onze organisaties hebben de ruimte gekregen om die samenwerking verder te verkennen. Voor studenten en medewerkers levert het ongetwijfeld nieuwe mogelijkheden op. Ik zie het als een belangrijke taak om onze studenten bewust te maken van de meerwaarde van zo’n circulaire economie. Als dat lukt, dan zullen ze die inzichten straks meenemen in hun werk. Daarmee helpen ze mee aan de oplossing van problemen als uitbuiting van arbeiders en uitputting van de aarde.

Mooie les

En ik? Ik neem de persoonlijke les die ik uit dit gesprek haalde graag ter harte. Het maakte mij nog eens duidelijk hoeveel profijt je kunt hebben van een goede samenwerking. Dat verlicht niet alleen je eigen taak, maar geeft je vaak ook nieuwe inzichten. Twee kunnen én weten immers meer dan één.

Ik geef deze mooie les graag door aan onze studenten. Want in elke baan en in elk bedrijf komen ook zij later allerlei uitdagingen tegen. Samen kom je verder!

Deze blog is ook te lezen via de website van Hogeschool Inholland:

Blog #12: 'Laat het niet alleen bij mooie woorden'

Thu, 16 Sep 2021 08:37:18 GMT

Blog #12: 'Laat het niet alleen bij mooie woorden'

Rotterdam, 16 september 2021

Ruim tien jaar geleden verbaasde ik me al dat veel relevante onderzoeksbevindingen lang niet altijd hun weg vonden naar de praktijk. Ik droomde ervan daar verandering in aan te brengen als ik ooit in de positie zou komen om dat te doen. Deze maand komt met de opening van de eerste 'Living Labs' van Inholland Rotterdam een lang gekoesterde wens uit.

De eerste maand is nog niet voorbij of ons gebouw gonst al van de bedrijvigheid. De energie spat ervanaf! We zijn dit jaar meteen begonnen met het verder uitbouwen van onze ambitie om onderzoek, onderwijs en beroepenveld dichter bij elkaar te brengen. Zodat straks ook onze eerstejaars het gebouw als echte Inholland-professionals zullen verlaten. Met een koffer vol theoretische en praktische kennis, analytisch vermogen, innovatiedrift en multidisciplinaire ervaring in het beroepenveld.

Twee kersverse Living Labs

Begin september openden wij het Urban Leisure & Tourism Lab Rotterdam , ons eerste Living Lab in de havenstad. Hiervoor werkten we natuurlijk in onderwijs en onderzoek al samen met het beroepenveld, maar nooit was die samenwerking zo zichtbaar als nu. Het lab huist in een voormalig bankgebouw aan het Zuidplein. Studenten binnen het Domein Creative Business storten zich hier samen met onderzoekers, ondernemers en omwonenden op de vraag hoe toerisme en vrijetijdsbesteding een positieve bijdrage aan de stad kunnen leveren. Dat sluit mooi aan bij een stadsontwikkelingsgebied als Zuidplein, waar wonen en werken verbonden moeten worden aan vrije tijd en toerisme.

In een kleiner lab gevestigd in het KUZhuis in Hoek van Holland onderzoeken andere studenten en hun partners de mogelijkheden om een vierseizoenenbadplaats te ontwikkelen die past bij de identiteit en leefbaarheid van de kustplaats.

Toegang tot het recht voor slechtzienden

Donderdag 9 september ging binnen mijn eigen domein een Living Lab van start dat zich richt op de vraag hoe het justitiële systeem beter bereikbaar kan worden voor slechtzienden. Belangrijk, want Toegankelijkheid van het Recht is essentieel om je recht te kunnen halen. In een ruimte op de begane grond van Inholland (voorheen de Plint) gaan onderzoekers, studenten en vertegenwoordigers van justitie kijken hoe dat ook voor deze doelgroep gerealiseerd kan worden.

Lang gekoesterde wens

Met de opening van deze Living Labs komt een lang gekoesterde wens uit. In mijn werk als adviseur van de overheid bij het toenmalige Innovatieplatform concludeerden wij ruim tien jaar geleden al dat relevante onderzoeksbevindingen lang niet altijd hun weg vonden naar de praktijk. Ik droomde ervan daar verandering in aan te brengen als ik ooit in de positie zou komen om dat te doen. Ik ben namelijk overtuigd van het grote belang van goede valorisatie: onderzoek en onderwijs aan elkaar verbinden en proberen te koppelen aan het werkveld. Dan blijft het niet alleen bij mooie woorden, maar wordt er in de praktijk echt wat mee gedaan.

'We hebben elkaar nodig om succesvol te zijn'

Ik vind het een voorrecht dat ik nu bij een organisatie werk die zich inzet voor de verbinding tussen onderwijs – onderzoek – beroepenveld. Die onze studenten van jongs af aan het belang van de koppeling tussen die drie bijbrengt, zodat die broodnodige valorisatie ook in de toekomst in goede handen is. Niet dat alles gelijk zal lukken of dat we onze ambities voor de volle 100 procent kunnen waarmaken. Het is niet alleen maar een kwestie van hard werken. Het is vooral ook een kwestie van goed sámenwerken: we hebben elkaar nodig om succesvol te zijn. Daarbij hoort voor mij ook dat we alert blijven en kritisch naar onszelf én naar elkaar kijken hoe en waar we nog kunnen verbeteren. Dat gaat altijd met vallen en opstaan. Maar ik weet zeker dat we het kunnen. Omdat we het willen.

Deze blog is ook te lezen via de website van Hogeschool Inholland:

Blog #11: 'Vergelijk ons met mijn duikleraar'

Mon, 30 Aug 2021 14:32:10 GMT

Blog #11: 'Vergelijk ons met mijn duikleraar'

Rotterdam, 27 augustus 2021

Wij zijn weer begonnen! Op de eerste introductiedag stonden ze in de entreehal; eerstejaarsstudenten en medewerkers. Er was verse koffie en er waren stroopwafels. We waren zo blij dat we de studenten weer fysiek konden ontvangen! We wilden ze een echt welkomstgevoel geven. Ik merkte hoe enorm ik die sfeer, dat komen en gaan van mensen, die drukte, de afgelopen tijd heb gemist.

Toch had ik wel een beetje een dubbel gevoel: je hoort dat de besmettingen weer toenemen, maar dat tegelijkertijd de vaccinatiegraad ook behoorlijk hoog is. Geen idee welke kant het opgaat. Maar ik ben van plan ervan te genieten zolang het kan!

Duiken….en weer boven komen

Anders dan vorig jaar wilde ik studenten nu niet via videoboodschappen toespreken, maar ze echt ontmoeten. Zodat ze merken dat Inholland niet alleen in woorden, maar ook in daden persoonlijk is en dichtbij ze staat. Pabo-studenten heb ik bijvoorbeeld mijn duikverhaal verteld:

Al jaren ga ik tijdens vakanties met mijn man en kinderen naar een prachtig eiland, La Palma. Zij gingen dan duiken; ik durfde nooit. Ik was bang om onder water te gaan. Onbekend. Eng. Totdat een duikleraar mij beloofde dat hij met mij mee zou gaan, mijn hand vast zou houden en dat we gelijk naar boven zouden gaan als ik te nerveus werd. In het begin kneep ik zijn armen helemaal blauw. Maar eenmaal beneden werd ik gegrepen door de schoonheid van het onderwaterleven. Er ging een hele nieuwe wereld voor mij open. Ik durf nu in mijn eentje te duiken en geniet elke keer weer. Misschien nog wel meer dan anderen omdat ik iets heb moeten overwinnen.

Met dit persoonlijke verhaal wil ik studenten duidelijk maken dat wij die duikleraar zijn. Mocht jij het ook eng vinden, twijfelen, problemen krijgen, dan nemen we je bij de hand en helpen je stap voor stap totdat jij je angsten hebt overwonnen en op eigen kracht verder kunt. Mentoren, decanen, het Studentensucces Centrum , Students 4 Students: wij zijn er allemaal voor je.

Samen wandelen en kletsen

Als onderdeel van de introductieweek gingen eerstejaarsstudenten Rechten wandelen door de stad. Ik ben met ze meegelopen. Geweldig om al die verhalen te horen! De een komt direct van de havo, de ander van een mbo, een derde van een particuliere school. We liepen en liepen.

Op een gegeven moment vroeg ik waar we naartoe gingen. Ze hadden geen idee. Wist ik dat niet? Nee dus. De mentor dan? Nee, hij ook niet. Maar hij wees ze wel op de kaart die ze bij aanvang hadden gekregen. O ja, dachten de studenten, en haalden allemaal die kaart uit hun tas.

De jongste onder hen ontpopte zich tot leider. Hij gidste ons naar een punt waar de studentenvereniging zich presenteerde. Hadden de jongens en meisjes tijdens de wandeling niet heel veel met elkaar gepraat, nu stonden ze rond statafels allemaal gezellig met elkaar te kletsen. Mooi om te zien dat het niet heel lang duurt voordat jongeren contact met elkaar leggen en verbindingen aangaan. ‘Dat hebben onze studenten de afgelopen anderhalf jaar moeten missen,’ realiseerde ik mij. Die simpele dingen, die zo enorm waardevol zijn.

Mijn wens voor dit studiejaar

Ik hoop dat wij ons de komende tijd met z’n allen aan de coronaregels kunnen houden en de besmettingen niet zo hoog oplopen dat we weer achter de computer moeten gaan zitten. Dat we onze studenten ook in levende lijve kunnen blijven begeleiden. Persoonlijk en dichtbij. Dat verdienen ze. En dat we ze naar een hele mooie toekomst kunnen leiden. Dat is mijn wens voor onze medewerkers en onze studenten voor dit nieuwe studiejaar!

Deze blog is ook te lezen via de website van Hogeschool Inholland:

Blog #10: 'De student als partner'

Tue, 06 Jul 2021 18:49:54 GMT

Blog #10: 'De student als partner'

Rotterdam, 6 juli 2021

Ik was echt een beetje ontroerd. Zo sterk en zelfverzekerd als ze daar stonden! Als ik niet beter had geweten, had ik gedacht dat ze duurbetaalde consultants waren in plaats van tweedejaars! Afgelopen dagen heb ik voor het eerst na lange tijd weer eens ‘in het echt’ studenten kunnen spreken. Zij presenteerden de resultaten van hun onderzoek naar de kwaliteit van ons onderwijs en mogelijkheden om die te verbeteren. Wie kunnen dat beter aangeven dan studenten die er zelf ervaring mee hebben?

En toen ik later ook hoorde dat zes van onze kanjers een beurs krijgen om in het buitenland te studeren , realiseerde ik me dat we het in deze lastige coronatijd behoorlijk goed hebben gedaan.

'Niet vóór, maar mét hen denken'

Ik gun alle studenten dit soort kansen. We zochten uit hoe wij ons toekomstige onderwijs zouden moeten vormgeven om dat mogelijk te maken. Dat deden we niet alleen, maar met de student als partner. Millennials beschikken over kwaliteiten en (digitale) vaardigheden die mijn generatiegenoten minder hebben. We moeten niet vóór, maar mét hen denken. Daarom vroegen wij onze studenten naar hun ideeën over het onderwijs van de toekomst , onder meer op basis van hun ervaringen met hybride onderwijs tijdens corona.

Onderwijs +++

Uit die enquête blijkt dat ze niet terug willen naar 100 procent fysiek onderwijs, meer diepgang zoeken en graag aan complexe en maatschappelijke vraagstukken werken, onder andere voor de stad Rotterdam. Het is onze taak om dat te faciliteren. We gaan door met het hybride onderwijs, mét een paar supplementen. Resultaat is onderwijs+++. Drie extra plusjes om tegemoet te komen aan de wensen van de studenten.

Géén bezuiniging!

Eerste pluspunt is dat studenten in het nieuwe onderwijs in grote mate 'in the lead' zijn. Zij stippelen binnenkort hun eigen pad uit op basis van hun wensen, vaardigheden en toekomstdromen. Als tweede pluspunt krijgen zij veel mogelijkheden om in Living Labs aan ‘echte’ opdrachten te werken.

Het gaat in dit nieuwe hybride en student-gedreven onderwijs uitdrukkelijk niet om een bezuiniging. Integendeel: om de student tijdens deze reis te begeleiden is heel veel extra menskracht nodig. Wij willen daarbij echte deskundigen inschakelen: zo’n intensieve begeleiding vereist andere vaardigheden dan lesgeven. Tot eind 2021 zijn daarvoor veel extra fte’s beschikbaar.

Students 4 Students

En dan het derde pluspunt. Students 4 Students is een nieuwe tak aan ons onderwijsconcept. Bij het Domein Business, Finance & Law gaan ouderejaarsstudenten vanaf volgend studiejaar eerste- en tweedejaars helpen door hun ervaringen met hen te delen. Als buddy en klankbord. Betaald. Daarmee vangen we twee vliegen in één klap. Veel studenten moeten werken om hun hoofd boven water te houden. Racen na college direct door naar hun baas. Nu kunnen ze op school bijverdienen.

Bovendien blijven ze op deze manier betrokken bij de school. Als collega-werknemer voelen ze zich hopelijk meer met Inholland verbonden. Juist die betrokkenheid vinden wij heel belangrijk. Wij willen dat studenten later met plezier en voldoening terugkijken op hun studiejaren bij ons. Je studententijd is immers de beste tijd van je leven!

Deze blog is ook te lezen via de website van Hogeschool Inholland:

Blog #9: 'Petje af voor Guido Walraven'

Wed, 16 Jun 2021 14:22:28 GMT

Blog #9: 'Petje af voor Guido Walraven'

Rotterdam, 15 juni 2021

Afscheid nemen is nooit mijn favoriete bezigheid geweest. Ik vind het dan ook heel jammer dat lector Dynamiek van de Stad Guido Walraven binnenkort met pensioen gaat. Guido heeft echt begrepen wat praktijkgericht onderzoek inhoudt. Petje af daarvoor!

Guido heeft samen met zijn team en studenten gewerkt aan maatschappelijke thema’s en die toegespitst op de Rotterdamse situatie. Veel van onze studenten komen uit Rotterdam-Zuid; veel van de door Guido onderzochte problematiek speelt zich ook daar af. Hoe mooi is het om studenten onderzoek te laten doen naar problemen waar zij zelf en hun familie mee te maken hebben? Hoe mooi is het hen oplossingen daarvoor te laten bedenken, voortbouwend op eerder onderzoek en op ervaringen van professionals en bewoners?

Zo leren zij wat in hun wijk wel en niet werkt en wat daarvoor nodig is. Guido, dank voor de bijdrage die jij hebt geleverd. Niet alleen aan ons onderzoek en ons onderwijs; de invloed van jouw werk reikt veel verder. Je hebt je studenten voorbereid op hun toekomst, ze geleerd hoe je met sociale problemen omgaat en hoe je die kunt oplossen. Precies wat wij onze studenten graag willen meegeven.

Steeds verder op weg naar de ware Inholland-professional

Ik werk nu twee jaar bij Inholland. Nog steeds met heel veel plezier. Inholland voelt vertrouwd, als een thuis. Dat geeft mij energie om samen met mijn collega’s te blijven zoeken naar manieren om steeds weer een stapje verder te zetten en onze studenten nog beter te kunnen opleiden tot ware Inholland-professionals: weerbare, initiatiefrijke, analytisch-denkende en sociale mensen die na hun studie klaar zijn om hun maatschappelijke rol te vervullen. Om dat te bereiken hebben wij onderwijs en onderzoek steeds dichter bij elkaar gebracht. Bijna in elkaar geïntegreerd eigenlijk.

In onze onderzoekslijnen volgen we de ontwikkelingen binnen de (lokale/regionale) maatschappij en geven op basis daarvan ons praktijkgerichte onderwijs vorm. Dat betekent: onderzoek doen naar maatschappelijke vraagstukken waar het beroepenveld ook mee zit en samen met hen zoeken naar innovatieve oplossingen op het gebied van duurzaamheid, circulaire economie en noem maar op.

Twee nieuwe Living Labs

De samenwerking tussen onderwijs, onderzoek en beroepenveld wordt onder meer gerealiseerd binnen Living Labs. In zo’n op de praktijk geënte ‘laboratoriumsituatie’ leren studenten hoe het is om met collega’s vanuit andere opleidingen en onderzoekslijnen met het beroepenveld samen te werken aan reële, uitdagende maatschappelijke vraagstukken. Bijvoorbeeld in een lab waarin samen met het zorgpersoneel van een ziekenhuis wordt onderzocht wat digitalisering en online werken betekenen voor de efficiëntie in de zorgsector. In hun latere werk zullen onze toekomstige professionals ook multidisciplinair moeten samenwerken en gaat het ook om een daadwerkelijk probleem. Ze leren op school wat straks in het beroepsleven van hen wordt verwacht.

In september starten we met een nieuw pilot-Living Lab. Wij willen dit uiteindelijk verder uitbreiden zodat verschillende opleidingen binnen diverse domeinen bij onze locatie ook mee kunnen doen, maar we beginnen nu klein; bij Business, Finance & Law in Noord (Haarlem) en Zuid (Rotterdam). Wat er precies zal worden onderzocht is afhankelijk van de vraag van het beroepenveld. Het kan van alles zijn. Op dit moment ligt er al één opdracht van de rechtbank Rotterdam: hoe kan het recht toegankelijk(er) worden gemaakt voor mensen met een (visuele of andere) handicap?

Beroepenveld: kom eens langs!

Ik wil geïnteresseerden die vanuit het beroepenveld dit stuk lezen van harte uitnodigen om eens langs te komen met de vragen die zij hebben. Uw belangstelling kunt u in de reactieruimte hieronder aangeven. Laten we samen kijken hoe we uw probleem – bijvoorbeeld binnen het nieuwe Living Lab – op een creatieve manier kunnen oplossen, met hulp van onze studenten. Zo bieden wij onze studenten en wellicht uw toekomstige werknemer de gelegenheid om in een multidisciplinair team te werken aan een reëel probleem. Hun ervaringen nemen we mee in ons onderwijs. En u krijgt een deskundig antwoord op én een innovatieve oplossing voor uw vraag. Een win-winsituatie.

Donderdag 1 juli houdt Guido zijn afscheidsrede ‘Werken aan een meer rechtvaardige stad’ waarin hij ingaat op de vraag hoe mensen zich samen inzetten om hun buurt of stad beter, leuker en rechtvaardiger te maken.Rede en workshops zijn via livecast te volgen. Meer informatie en aanmelding via: Afscheid Guido Walraven - Hbo-opleidingen Hogeschool Inholland

Deze blog is ook te lezen via de website van Hogeschool Inholland:

Guido Walraven - Foto: Hogeschool Inholland

Blog #8: 'Het begin van een nieuwe tijd'

Mon, 17 May 2021 19:44:50 GMT

Blog #8: 'Het begin van een nieuwe tijd'

Rotterdam,11 mei 2021

Wat was ik blij toen ik hoorde dat het Eurovisie Songfestival dit jaar doorgaat! Daar hebben we met z’n allen meer dan een jaar op moeten wachten. Geweldig ook dat er toeschouwers bij mogen zijn: dat maakt het extra speciaal. Wij zijn bij Inholland al helemaal in de stemming. Ons gebouw is versierd met het kleurrijke routelint naar het Eurovisie Songfestival en onze studenten zijn er keihard mee bezig.

Met dank aan studenten Creative Business

Ook voor de – gecancelde – editie van het ESF 2020 waren Inholland-studenten actief. Toen waren het er meer en kwamen ze van verschillende opleidingen. Zo bogen marketingstudenten zich over de vraag op welke manier de 10.000 extra tickets – bedoeld voor gezinnen met lage inkomens - konden worden uitgereikt. Dit jaar zijn vooral studenten Creative Business bij het festival betrokken. Als razende reporters, filmers, interviewers en radiomakers doen zij verslag van de stad in songfestivalsfeer. Dankzij hen hoeven er we er niks van te missen!

Niet alleen maar stampen

Omdat wij als school onderdeel van de regio willen zijn, proberen wij aan alle regionale events een bijdrage te leveren. Zo zijn we nu ook al bezig met de voorbereidingen voor de World Police and Fire Games 2022, een groot sportevenement voor politie-, brandweer- en andere mensen uit veiligheidsberoepen dat eind juli 2022 in Rotterdam losbarst. Ook daar zijn wij bij; de WPFG-organisatie heeft zelfs bij ons een plek gekregen.

Dat het ESF in Rotterdam plaatsvindt, is natuurlijk een uitgelezen kans om onze studenten te betrekken bij wat er in hun regio gebeurt. Hen in alles meenemen en ze mede-eigenaar maken van regionale maatschappelijke uitdagingen is onderdeel van ons nieuwe onderwijsconcept. Dat draait niet alleen maar om theorieën in je hoofd stampen. Wij willen ook de randvoorwaarden creëren waarbinnen studenten zich kunnen ontwikkelen tot een Inholland-professional. Iemand die weerbaar en analytisch is en uitdagende maatschappelijke vraagstukken samen met deskundigen uit andere disciplines oppakt. Maar ook iemand die zich verantwoordelijk voelt voor zijn omgeving en zich inzet om die te verbeteren.

Geen reclamepraatje

Als Inholland hopen wij daarin het goede voorbeeld te geven. Er zijn talloze projecten waarin onze docenten en studenten – vaak samen met het lokale beroepenveld en met studenten van andere opleidingen of onderwijsinstellingen - aan de slag zijn om prangende vraagstukken succesvol op te lossen. Soms binnen één regio, soms binnen verschillende vestigingsregio’s van Inholland. Ik zie het als een belangrijke bijdrage aan het opvoeden van nieuw talent. Het is onze maatschappelijke verantwoordelijkheid om ervoor te zorgen dat onze afgestudeerden niet alleen supergoed zijn in hun vak, maar ook “goede burgers” zijn die participeren in de samenleving. Daarom nemen wij ze mee in een inclusieve, diverse wereld die groter is dan alleen maar Inholland. Het lijkt wel een reclamepraatje, maar ik geloof hier echt heel erg in!

Namens iedereen van Hogeschool Inholland wil ik alle zangers en zangeressen heel erg veel succes wensen. Vooral natuurlijk Jeangu Macrooy: dat zijn deelname voor hem echt de ‘Birth of a New Age’ mag worden!

Deze blog is ook te lezen via de website van Hogeschool Inholland:

Blog #7: 'Weer naar school!'

Thu, 22 Apr 2021 14:06:04 GMT

Blog #7: 'Weer naar school!'

Rotterdam, 22 april 2021

Hoera! Vanaf 26 april mogen wij weer meer onderwijs geven op onze locatie. Studenten kunnen dan weer vaker naar school komen, uiteraard alleen met mondkapje en op anderhalve meter afstand. Gelukkig, want iedereen is alle strenge maatregelen inmiddels wel een beetje zat. Ik ook, al begrijp ik de noodzaak ervan. Je merkt dat de rek er bij veel mensen uit is. Te rigide maatregelen kunnen dan een averechts effect hebben – met illegale, bomvolle feestjes in geheime loodsen en massaprotesten op Amsterdamse pleinen tot gevolg.

Zelftest niet verplicht, wel gewenst

Opleidingen kunnen zelf bepalen op welke dagen en voor welke activiteiten hun studenten naar school mogen komen. Voor lessen, voor begeleiding, voor een speciale afspraak. Idee is dat studenten en docenten na een negatieve zelftest naar binnen mogen. De test krijgen studenten van ons (meer informatie volgt later). Hoewel zelf testen niet verplicht is, vragen wij toch iedereen zo’n test te doen; alleen zo kunnen we het virus bestrijden. Dat is een mooie eerste stap om meer offline onderwijs mogelijk te maken, maar nog geen oplossing voor studenten die thuis geen ruimte of mogelijkheden hebben om te studeren. Voor deze groep blijven wij onze school openhouden.

Ik wil graag ieders mening en ideeën hierover horen.

Als we weer helemaal open mogen, hoe kunnen we dat dan het beste aanpakken zodat iedereen zich er goed bij voelt? Geef alsjeblieft je reactie onder deze blog!

Nooit meer 100% fysiek onderwijs

We gaan duimen dat we straks in september echt volledig open mogen. Dat dan ons ‘nieuwe normaal’ kan starten. Eén ding is zeker: wij gaan nooit meer terug naar 100% fysiek onderwijs. Wij hebben de afgelopen anderhalf jaar kunnen experimenteren met online onderwijs. Digitalisering stond al langer op ons wensenlijstje en – hoe cynisch ook – de coronatijd bood daarvoor een geweldige proeftuin. Niet dat we een soort LOI gaan worden. Nee, we gaan de tijd dat studenten op school komen gebruiken om ze in de praktijk te laten werken – bijvoorbeeld in een living lab - of om ze extra begeleiding te bieden. Blended onderwijs betekent ook niet dat studenten en docenten alleen bij een fysieke les de school van binnen zien. Nee, ze zijn áltijd welkom. Binnen de opleidingen denken teams nu na hoe zij hun blended onderwijs vorm kunnen geven: wat doen we fysiek en wat digitaal? De feedback die wij de afgelopen maanden hebben opgehaald bij studenten en docenten over hun ervaring met online lessen vormt daarvoor een goede basis: zij noemden zowel plus- als minpunten.

Geheim verklapt

Zo blijkt corona naast alle ellende toch ook nog iets positiefs te hebben opgeleverd. Iedere crisis leidt tot innovatie. Dat zien wij nu ook in ons ‘nieuwe normale’ onderwijs. Dat biedt zoveel flexibiliteit, zoveel nieuwe kansen en zoveel mogelijkheden voor studenten om de regie over hun eigen studie te voeren. Ik kan nu ook verklappen dat wij het extra geld dat wij van de overheid hebben gekregen voor een groot deel gaan besteden aan extra studentenbegeleiding om eventuele leerachterstanden weg te werken die zij door corona hebben opgelopen. Dus lieve student: wees gerust. Wij zorgen ervoor dat jij ondanks corona straks goed opgeleid met genoeg kennis en genoeg praktijkervaring de arbeidsmarkt kan betreden.

Het lijkt allemaal misschien heel ver weg. We moeten met z’n allen nog even door de zure appel heen bijten. Maar echt: in september gaat de zon vast weer schijnen!

Deze blog is ook te lezen via de website van Hogeschool Inholland:

Blog #6: 'Onze studenten hebben ons straks meer dan ooit nodig'

Thu, 18 Mar 2021 15:54:26 GMT

Blog 6: 'Onze studenten hebben ons straks meer dan ooit nodig'

Rotterdam,16 maart 2021

De verkiezingen 2021 gaan geschiedenis schrijven. Anders dan anders kan er nu geen campagne worden gevoerd. Ik vind dat heel jammer voor de kandidaten. Jaren geleden stond ik zelf op de kieslijst voor de Tweede Kamer. Samen met mijn partijgenoten voerde ik wekenlang campagne. Een geweldige tijd, maar wel enorm intensief. Soms kwam ik pas om drie uur ‘s nachts thuis en moest ik de volgende ochtend alweer vroeg op pad. Ik was bekaf. Maar ik had het absoluut niet willen missen.

Crisis na de crisis

De meeste verkiezingsdebatten en partijprogramma’s staan in het teken van corona. Maar wat gaat er gebeuren als het oude weer normaler wordt? Er zijn plannen om ondernemers ook na de crisis te helpen. Terecht. Tot nu toe zaten zij aan het infuus van de overheidsondersteuning. Maar als dat straks wegvalt, krijgen veel bedrijven -zeker de kleine mkb’ers- zware economische klappen te verduren. Dat betekent: minder koopkracht, minder productie, minder im- en export en uiteindelijk een crisis na de crisis. Als samenleving moeten wij met ons allen de schouders eronder zetten om de schade zoveel mogelijk te beperken. We mogen de corona-ellende niet afwentelen op de kwetsbaarste groepen. De pandemie is een natuurramp. Die is alleen met elkaar te bestrijden.

Nazorg voor studenten

Deze natuurramp vraagt ook iets van ons als onderwijsinstelling. Onze studenten zullen onze aandacht straks meer dan ooit nodig hebben. Want ze hebben nogal wat meegemaakt! Geïsoleerd in hun kamer, niet kunnen werken, geen geld verdienen en dan moet je ook nog je huur betalen, studeren via een schermpje, en voel je je misschien bang, eenzaam of ongelukkig. Zij hebben hulp en steun nodig om deze coronacrisis goed door te komen en nadelige gevolgen zoveel mogelijk te beperken. Niet alleen nu. Ik hoop dat we volgend schooljaar -als de meeste mensen zijn gevaccineerd -weer helemaal open kunnen gaan. Dan kunnen we onze studenten eindelijk weer in ons gebouw ontvangen. En dan begint de nazorg. We moeten ze helpen de klap van de crisis te boven te komen. Het vergt flexibiliteit om ze zo goed mogelijk te kunnen opvangen. Laten we daarom niet te star kijken of iets wel in ons systeem past. De jeugd is ons kapitaal. We hebben ze hard nodig.

Estafette-begeleiding

Als de studenten straks weer op school kunnen komen, is de intensieve begeleiding die wij ze nu bieden voor een deel minder nodig. Zo hebben wij nu mensen in dienst die studenten alleen maar bellen om een tijdstip in te plannen voor een telefonische afspraak met hun studiebegeleider. Dat hoeft straks niet meer. De capaciteit die daardoor vrijkomt, gaan we investeren in een begeleidingstraject voor al onze studenten. Studiebegeleiding moet een doorlopende lijn zijn, van het eerste jaar tot en met het diploma. Nu worden eerstejaars intensief begeleid met het oog op het BSA en laatstejaars bij hun afstudeeropdracht, maar daartussenin is het rustiger. Wij bekijken nu hoe we dat kunnen omzetten in een estafette-begeleiding gedurende de hele opleidingstijd.

Open oor voor medewerkers

Ook de medewerkers en teams ontvangen we straks weer met liefde op onze locatie. Met aandacht en een open oor voor alles waar ze tegenaan lopen. We zullen proberen ze te ondersteunen waar ze dat nodig hebben. Maar ik leg de verantwoordelijkheid wel bij hen: zij moeten zelf bij mij aankloppen om te vertellen wat ze nodig hebben om hun werk goed te doen. Zo doe ik het altijd. Ook nu.

Stem!

Natuurlijk volg ook ik momenteel de verkiezingsstrijd; die mag ik niet missen. Soms vind ik het leuk, soms minder, soms verbaas ik me en soms word ik kwaad. Maar ik geniet er enorm van. Ook omdat ik in Iran wel anders gewend was. Wat wij hier in Nederland hebben, is echt drie keer goud waard. Ik zou studenten dan ook op het hart willen drukken: maak gebruik van je recht om te kiezen. Stem!

Blog #5: 'Het kiezen van de juiste studie bezorgde mij een hoop stress'

Tue, 16 Feb 2021 09:19:40 GMT

Blog #5: 'Het kiezen van de juiste studie bezorgde mij een hoop stress'

Rotterdam, 16 februari 2021

Werkend aan mijn blog over studiekeuze zie ik hoe buiten dikke vlokken de wereld sprookjesachtig wit verven. Een prachtig gezicht en een welkome afwisseling in deze coronacrisis. En net zo’n tijdelijk verschijnsel als het virus, bedenk ik me. Na het wollige winterpak zal ooit ook de corona-ellende wegsmelten. Dan kunnen we aankomende eerstejaarsstudenten die op zoek zijn naar de juiste studie weer gewoon in ons gebouw ontvangen en kunnen ze onze kernwaarde ‘persoonlijk en dichtbij’ aan den lijve ondervinden.

De Inholland-bus en Rotterdam LIVE

Nu maken eindexamenkandidaten vooral online kennis met onze school, bijvoorbeeld via de Online Open Dag op 10 april of digitaal proefstuderen. Dat biedt ze een hoop informatie. Maar de echte Inholland-sfeer snuiven ze zo niet op. Om ze daar toch van te laten proeven, gaan wij zodra het weer kan met onze eigen Inholland-bus op bezoek bij verschillende Rotterdamse, Delftse en Haagse vo- en mbo-scholen. Om daar de laatstejaars - offline én coronaproof - voorlichting te geven in bijvoorbeeld gymzaal of kantine. En ze uit te nodigen in onze bus waar ze kunnen praten met docenten en studenten van vlees en bloed. Op donderdag 25 maart hebben we ook iets nieuws voor de studiekiezer: Rotterdam LIVE. Proef online de sfeer van Inholland Rotterdam van 16.00 tot 16.30 uur, via onze YouTube-livestream. Onze studenten nemen de studiekiezer mee door ons hogeschoolgebouw, vertellen hoe het is om in Rotterdam te studeren en hoe het Rotterdamse studentenleven is.

Keuzestress

Het kiezen van de juiste studie levert veel stress op voor scholieren én hun ouders. Dat weet ik ook uit eigen ervaring. Mijn moeder wilde graag dat ik medicijnen ging studeren. Terwijl ik niet tegen bloed kon! Mijn vader werkte bij het ministerie van Financiën en die kant trok mij erg aan. Ik wilde graag minister van Financiën worden: een economische studie lag dus voor de hand. Maar kon ik mijn moeder wel teleurstellen? Hoe erg zou dat zijn? Wat als ik niet het goede koos? Ik had er slapeloze nachten van.

Niet rationeel

Het kiezen van een vervolgopleiding is lang niet altijd een rationeel proces. Al was het alleen maar omdat aankomende studenten niet volledig vrij zijn in hun keuze: het profiel dat zij op de middelbare school kozen, bepaalt in belangrijke mate welke kant ze op kunnen. Heb je gekozen voor Economie & Maatschappij, dan zul je niet snel een hogeschool vinden die jou de kans geeft techniek te studeren. Beslissingen die scholieren middenin hun puberteit moesten nemen, blijken nu hun toekomst te bepalen. Soms kiezen studenten een studie zonder enig benul van het beroepsperspectief. Waar kan ik later werken? Wat zijn mijn carrièremogelijkheden? Vanaf april kunnen ze tijdens onze online open dagen die vragen stellen aan doorgewinterde professionals die carrière gemaakt hebben binnen het BFL-veld.

Studieswitch? Geen paniek!

Al onze inspanningen om studenten te helpen de juiste keuze te maken kunnen niet voorkomen dat sommigen toch willen switchen. Dat is geen reden tot paniek. Een studieswitch is geen ramp, zo lang het maar niet tot studievertraging leidt. Om dat te voorkomen hebben wij binnen BFL een breed basisjaar geïntroduceerd. In dat eerste jaar ligt de focus niet op een bepaalde opleiding, maar op alle opleidingen binnen Business/Finance of HBO Rechten/Sociaal Juridische Dienstverlening. Zo kunnen eerstejaars van alles proeven en hoeven ze pas in het tweede jaar definitief te kiezen. Vinden ze bij nader inzien bijvoorbeeld accountancy toch leuker dan marketing, dan hoeven ze niet bij nul te beginnen, maar kunnen ze direct overstappen op het tweede jaar accountancy.

Het komt wel goed

Stel dat iemand in het allerergste geval ook niet gelukkig is als accountant, dan is er nog geen man overboord. Hoeveel mensen doen uiteindelijk niet iets heel anders dan waarvoor ze zijn opgeleid? Ik ben zelf econoom, maar wat ik nu doe heeft niks met mijn vooropleiding te maken. Wat je later wordt en hoe succesvol je daarin bent, heeft meer met je persoonlijkheid, gedrag, capaciteiten en doorzettingsvermogen te maken dan met je studie. Studeren scherpt je denkniveau. Daarom is het belangrijk dat je je opleiding afmaakt, wat je ook doet. Hopelijk stelt dit studenten (en hun ouders) gerust. Want, met een goede inzet en met doorzettingsvermogen komen jullie er wel. Daar investeren wij in en daar helpen wij jullie mee!

Deze blog is ook te lezen via de website van Hogeschool Inholland:

Samenwerking World Police and Fire Games 2022

Wed, 27 Jan 2021 10:41:49 GMT

Samenwerking World Police and Fire Games 2022

Politie, brandweer, cipiers en douaniers dagen elkaar uit tijdens sportevenement

Van 22 tot 31 juli 2022 wemelt het in Rotterdam van de politiemensen, brandweerlieden, douaniers en gevangenismedewerkers vanuit de hele wereld, er vanuitgaande dat corona dat tegen die tijd toelaat. Niet omdat er iets ernstigs aan de hand is, maar omdat zij deelnemen aan de World Police and Fire Games (WPFG), het grootste internationale breedtesportevenement ter wereld. Hogeschool Inholland speelt een belangrijke rol in de voorbereiding en organisatie van dit unieke evenement. Met het tekenen van het contract op 7 december 2020 werd de samenwerking tussen de hogeschool en de Spelen officieel vastgelegd.

Rotterdam, 26 januari 2021

Midden 2022 telt de stad zo’n 10.000 deelnemers en 30.000 bezoekers extra. Op de WPFG kunnen collega’s van verschillende hulpdiensten elkaar ontmoeten in een heel andere sfeer dan wanneer ze tijdens hun werk zij aan zij staan bij een brand of andere calamiteit. Ze nemen het tegen elkaar op in sporten die met hun beroep te maken hebben. In schietsporten uiteraard, maar ook in snelheidswedstrijden ‘brandweerslang oprollen’ of ‘een traplooprace' in het gebouw De Rotterdam.

Het sportevenement wordt sinds 1985 eens in de twee jaar georganiseerd en doet nu voor het eerst Nederland aan. Deze editie van de WPFG draait niet alleen om collegiale sportiviteit, maar staat ook in het teken van wederzijds respect en waardering tussen publiek en hulpdiensten. Inholland Rotterdam speelt een belangrijke rol in de organisatie, gehuisvest op de begane grond van het schoolgebouw. Na corona moet het daar één grote bedrijvigheid worden van studenten en docenten die zich inzetten voor de WPFG.

Hersenen en handen

Om dit grootschalige evenement te kunnen organiseren en uitvoeren zijn heel wat hersenen en handen nodig. "En daar liggen heel veel mogelijkheden voor docenten en studenten van diverse opleidingsinstellingen," zegt Leon van der Ster, docent SJD Inholland Rotterdam en projectmanager onderwijs voor de WPFG. Het is zijn taak om onderwijsorganisaties aan de Spelen én aan elkaar te koppelen. Concreet komt het erop neer dat hij met diverse instellingen in gesprek gaat en de mogelijkheden van samenwerking bekijkt, zowel tussen opleidingen binnen één instelling als tussen opleidingen van verschillende organisaties. Interdisciplinaire samenwerking heet dit in vaktermen. Ofwel ‘opleidings- en instituutoverstijgende samenwerking’ in Leons vertaling. Dat moet onder meer leiden tot interdisciplinair projectonderwijs waarbij studenten van Inholland, mbo-, andere hbo- en wo-studenten met elkaar aan hetzelfde project werken.

"De uitdaging is te kijken hoe we dat voor elkaar gaan krijgen," aldus Leon. Die opdracht is hem – als sportfanaat en enthousiast wielrenner – op het getrainde lijf geschreven. Hoewel het nog twee jaar duurt voordat de spelen van start gaan, heeft Leon al een aantal afspraken kunnen maken. Zo is het Hout- en Meubileringcollege betrokken bij het maken van de podia, zorgt het Grafisch Lyceum voor media-exposure in de deelnemende landen en zijn verschillende opleidingen van het Zadkine College (onder meer Sportmarketing en Travel & Leisure Management) tot aan de zomer van 2022 met diverse WPFG-opdrachten bezig. Binnen Inholland gaan studenten van Creative Business promotiemateriaal maken en krijgen communicatiestudenten de opdracht om jonge vrijwilligers te werven. En dat is nog maar het begin van een grootscheepse gezamenlijke inspanning van scholen en opleidingen uit Rotterdam.

"Studenten leren hoe het is om samen te werken met mensen met andere expertises, net zoals ze dat in hun latere werk ook zullen moeten doen." - Leon van der Ster, docent SJD

Mooie kansen voor het onderwijs

Zowel voor studenten als voor docenten en opleidingen biedt medewerking aan dit sportfestijn talloze kansen. Leon: "Studenten leren hoe het is om samen te werken met mensen met andere expertises, net zoals ze dat in hun latere werk ook zullen moeten doen. De WPFG is een prestigieus project: je medewerking daaraan staat goed op je CV. En het is ook nog eens allemaal voor het echie!" Voor opleidingen opent het de deur naar nieuwe samenwerkingen met externe vakgenoten of met het beroepenveld, want "achter een deelnemend bedrijf zitten vaak nog allerlei andere relevante ondernemingen!" Bovendien bieden de spelen genoeg aanknopingspunten voor interessante afstudeeropdrachten, stagemogelijkheden, projectonderwijs of voor de invulling van de vrije keuzeruimte.

Een aantal studenten heeft de weg naar de WPFG al gevonden: begin dit jaar starten twee pioniers als stagiaire en afstudeerder. Hopelijk volgen er meer: vanaf januari 2021 zetten opleidingen hun WPFG-afstudeeropdrachten online en kunnen studenten intekenen. Ondertussen zoekt Leon onvermoeibaar naar kansen om het evenement nog mooier te maken en er nog meer studenten en docenten bij te betrekken. Als straks de deelnemers hebben genoten van een uniek sportevenement, er veel publiciteit is geweest en (Inholland-)studenten een belangrijke bijdrage hebben geleverd aan het succes van de WPFG, kan hij terugkijken op een geslaagde missie.

‘Inholland is voor ons de spin in het web'

Wim de Rooij is CEO van de WPFG. Hij is er sinds 1989 bij betrokken en kent vanuit zijn werk zowel de politie- als de brandweerorganisatie als zijn broekzak.

"Respect & waardering voor hulpverleners verhogen is voor ons een belangrijk doel van de WPFG ’22. Wij willen de mens achter het uniform laten zien. Daarnaast hopen we mensen te motiveren te gaan sporten. Niet alleen onze collega’s, maar ook de rest van Nederland. Ik heb sinds 1985 alle edities van de spelen gezien. Geweldig dat dat nu voor het eerst in Nederland plaatsvindt! En geweldig dat ook jongeren via het onderwijs actief bij de spelen betrokken zijn. Inholland fungeert daarbij als paraplu over alle onderwijsinstellingen heen. De spin in het web die zijn nek uitsteekt en ons met raad en daad bijstaat. Ik verheug me nu al op de mooie openingsceremonie in een vol Feijenoordstadion!"

Dit artikel is ook te lezen via de website van Hogeschool Inholland:

Blog #4: 'Minder uitval door meer flexibiliteit'

Tue, 26 Jan 2021 12:09:40 GMT

Blog #4: 'Minder uitval door meer flexibiliteit'

Rotterdam, 26 januari 2021

Een nieuw jaar vol nieuwe kansen en mogelijkheden, maar helaas voorlopig nog wel mét virusdreiging. De school blijft dicht, de meeste studenten en medewerkers zitten thuis. Toch heeft de coronacrisis ook een lichtpuntje opgeleverd. Doordat het bindend studieadvies (BSA) vorig jaar is uitgesteld heeft een aantal studenten langer de tijd gekregen om zich de eerstejaarsstof alsnog eigen te maken. Binnen mijn Domein Business, Finance & Law lukt het met extra begeleiding velen in die verlengde tijd hun achterstand in te halen. Dat zij daardoor niet van school hoeven is een onverwacht coronacadeau. Het is ook een goede aanleiding om verder na te denken over manieren om schooluitval te voorkomen. Daar was ik al mee bezig toen ik betrokken was bij de Aanpak Voortijdige Schoolverlaters bij het ministerie van OCW. Het uitvalpercentage bedroeg aanvankelijk 2,9%; toen ik zes jaar later stopte was dat gedaald naar 1,6%. Wat ik daar deed, zou ik hier ook graag willen doen.

Tijd voor verandering

Iedere overgang binnen een studieloopbaan is lastig, of je nu van het basis- naar het voortgezet onderwijs gaat, van het vo naar het hbo of van het hbo naar het wo. Je moet wennen en op een nieuwe manier leren werken, temeer daar alle onderwijsvormen zuilen op zich zijn en doorlopende leerlijnen ontbreken. De meesten redden dat wel. Maar niet iedereen is een zondagskind. Als je met meerdere uitdagingen in je leven te maken hebt – vanwege je privésituatie, je achtergrond of je leervermogen – dan kost zo’n overstap je meer tijd. Die tijd kunnen we bieden door deze studenten de mogelijkheid te geven hun propedeuse in twee jaar te doen. Daarmee voorkomen we dat ze van de ene naar de andere hbo hoppen – nóg een overgang, zonder dat de kans op een positief studieadvies groter wordt. Dat doorpompen van hbo naar hbo is voor overheid, student én onderwijsinstelling een dure grap.

De studenten zijn echter niet de enige bron van de uitval. Het ligt ook aan ons onderwijssysteem bij BFL: dat is voor jongeren niet uitdagend en flexibel genoeg. Wij houden nog steeds vast aan het oude hbo-concept zoals dat ooit is bedacht. We sleutelen elke paar jaar een beetje aan onze curricula, maar ze zijn niet wezenlijk veranderd. Terwijl zowel de student als het beroepenveld dat wel zijn. De achttienjarige van nu heeft vanaf zijn vroege jeugd veel meer toegang tot informatie en kennis dan zijn leeftijdsgenoot uit de vorige eeuw. Dat hoeven wij er niet allemaal in te pompen. Zij hebben andere uitdagingen nodig. Tegelijkertijd heeft deze Generatie Z – te midden van alle taken en zaken die de aandacht vragen - behoefte aan meer regie over het eigen leven en aan flexibiliteit om de tijd zelf in te delen. Ik denk dat we dat we studenten daarom ook meer de regie over hun eigen studie moeten geven en de ruimte om die deels zelf in te richten.

Uitdagend onderwijs: een uitdaging voor het onderwijs

Binnen BFL proberen we op verschillende manieren ons onderwijs te flexibiliseren. Studenten kunnen meedraaien in verschillende projecten die in samenwerking met het beroepenveld worden uitgevoerd en kwesties van deze tijd aanpakken. Een mooi voorbeeld is het Legal Design-project van de rechtenopleiding dat gericht is op het toegankelijker maken van het recht voor burgers*. Daarnaast kunnen BFL-studenten kiezen voor 30 vrije studiepunten die zij mogen invullen zoals zij zelf willen. Bijvoorbeeld door een heel ander vak te volgen of te kiezen voor een project buiten het onderwijs. Dat daagt studenten uit. En daar begint ook de uitdaging voor het onderwijs. Want hoe moet een examencommissie dat allemaal beoordelen? Hoe bepaal je of het werk van een student in die vrije ruimte voldoet aan de eisen? Om met al die veranderingen mee te kunnen gaan, moeten ook onderwijsmedewerkers meer ruimte krijgen. Ruimte om in te spelen op nieuwe ontwikkelingen; als het curriculum potdicht zit, heb je die mogelijkheid niet. En ruimte voor verdere professionalisering ten behoeve van dat ‘nieuwe’ onderwijs. Ik heb er alle vertrouwen in dat het ons ook hier gaat lukken!

Deze blog is ook te lezen via de website van Hogeschool Inholland:

Blog #3: 'Onderwijs, onderzoek en beroepenveld: een onlosmakelijk trio'

duda-wsm@mijndomein.nl — Wed, 25 Nov 2020 09:19:52 GMT

Blog #3: 'Onderwijs, onderzoek en beroepenveld: een onlosmakelijk trio'

Rotterdam, 25 november 2020

De tijd dat het onderwijs studenten in haar eentje kan begeleiden en opleiden is voorbij. Deze digitale generatie heeft school niet meer nodig om aan kennis te komen: ze zoeken het zelf wel op. Theoretische kennis alleen bereidt ze ook niet voor op hun latere werk. Het bedrijfsleven heeft behoefte aan werknemers die weten hoe het er in de praktijk aan toe gaat. Het hoger beroepsonderwijs (hbo) is er nog niet helemaal in geslaagd om aan die vraag te voldoen: er is nog steeds sprake van een kloof tussen arbeidsmarkt en onderwijs. Onze studenten zijn ons menselijke kapitaal. Daar moeten we het straks van hebben. Om ze op de toekomstige arbeidsmarkt voor te bereiden moeten onderwijs, onderzoek en beroepenveld samen optrekken. Gezamenlijk zorgt dit trio ervoor dat onze professionals straks niet alleen theoretisch onderlegd zijn, maar ook kritisch, innovatief, weerbaar én gewend om multidisciplinair te werken. Samenwerking leidt bovendien tot innovatie. En dat hebben we nodig om onze economische positie in de wereld te versterken.

Verzuild Nederland

Wil je de aansluiting tussen theorie en praktijk verbeteren en het gat dichten, dan is het belangrijk te weten hoe die kloof is ontstaan. Ik zie het ‘denken in zuilen’ als een belangrijke oorzaak. Verzuiling is van oudsher een kenmerk van deze maatschappij. Het zit in het DNA van Nederlanders en het komt overal terug: in de godsdienst, in het omroepbestel. Het weerspiegelt zich ook in kennisinstellingen als het hbo. Onderwijs (docenten), onderzoek (lectoren) en beroepenveld vormen daarbinnen aparte werelden. Tussen vo, mbo en hbo is evenmin sprake van een goede aansluiting. We kiezen ervoor om dat door middel van projectjes te verbeteren in plaats van te zoeken naar structurele oplossingen. Met het oog op de toekomst (en ter verbetering van onze concurrentiepositie als BV Nederland) is het belangrijk te bekijken hoe je die denkwijzen kunt verbinden. Dat is nodig om studenten optimaal te kunnen begeleiden naar een plek op de – snel veranderende - arbeidsmarkt van morgen. Die vraagt om flexibiliteit; daar zullen ze met verschillende disciplines en sectoren moeten samenwerken. Ze komen er dan niet met eendimensionale kennis en vaardigheden. Philips bijvoorbeeld wordt geassocieerd met techniek, maar er werken ook economen, marketeers, juristen, ontwerpers. Samen vormen zij een ‘living lab’ waarin alle deskundigheid bij elkaar wordt gebracht. Met z’n allen realiseren zij zo die handige Philips-producten. Wat is er mooier dan studenten in zo’n omgeving aan moeilijke opdrachten te laten werken?

Een plek voor het lokale beroepenveld

Binnen Inholland Rotterdam werken wij vanuit verschillende opleidingen aan projecten om het beroepenveld meer bij onze locatie te betrekken en samen uitdagende maatschappelijke vraagstukken aan te pakken: in living labs, via leerwerkplaatsen et cetera. Omdat wij een maatschappelijke verantwoordelijkheid hebben en het goede voorbeeld willen geven aan onze studenten. Met succes. Zo geven ook Rotterdamse studenten gratis online advies aan ondernemers die door corona in problemen komen ( www.incollab.nl) . En onze verbouwde begane grond biedt het beroepenveld en de bevolking uit de buurt een plek. Achtereenvolgens kom je er een door studenten gerund radiostation en een rechtswinkel tegen. Een stukje verderop zie je het prachtige bord van de World, Police & Fire Games; de Olympische Spelen voor politie en brandweer.

De organisatie is bij ons gehuisvest. Wij hebben daar bewust voor gekozen omdat wij ze met onze studenten, docenten en lectoren vanuit diverse vakgebieden en expertises kunnen helpen om een prachtig event neer te zetten. Ook andere studenten (vo, mbo, hbo en wo) uit de regio Rijnmond mogen meedoen; het zou kortzichtig zijn om alleen onze eigen studenten die kans te bieden. Wij zijn er trots op dit project te mogen coördineren. Het is eens te meer een voorbeeld van een multidisciplinaire samenwerking die alle sectoren overstijgt. In die samenwerking zit tegenwoordig de toegevoegde waarde van het onderwijs.

PS: Ik geloof dat we ook de grote uitval uit het hbo kunnen tegengaan als we kiezen voor een flexibele, meer op de praktijk en op samenwerking gerichte vorm van onderwijs. Juist ook voor studenten die het moeilijk hebben. Het uitstel van het bindend studieadvies vanwege corona heeft mij aan het denken gezet over manieren om deze studenten beter te kunnen ondersteunen. Maar daarover later meer…

Deze blog is ook te lezen via de website van Hogeschool Inholland:

Blog #2 'We hebben elkaar nu meer dan ooit nodig'

Sun, 15 Nov 2020 18:44:17 GMT

Blog #2: 'We hebben elkaar nu meer dan ooit nodig'

Rotterdam, 28 oktober 2020

Je hoeft alleen de krant maar open te slaan, je radio, televisie of internet aan te zetten en je leest, hoort en ziet overal corona, corona, corona. Na een virusluwe periode zijn er sinds half oktober weer nieuwe maatregelen nodig. Pijnlijke maatregen die iedereen raken; emotioneel, mentaal én economisch. Ik heb er alle vertrouwen in dat het kabinet en onze minister-president ons door deze crisis heen kunnen trekken. Zij doen hun best om de gevolgen van deze ramp zoveel mogelijk te beperken. Maar dat kunnen zij niet alleen. Wij hebben elkaar nu meer dan ooit nodig. Met z’n allen moeten we ervoor zorgen onszelf en de ander overeind te houden. Ieder op zijn eigen manier. Docenten door wat vaker te bellen of te appen met studenten die het moeilijk hebben, teamleiders door online ontmoetingen te organiseren en wij allemaal door eens langs te gaan bij een oude buurvrouw.

Online mediteren of borrelen

Ik snap dat mensen gefrustreerd zijn. Ik snap dat studenten genoeg hebben van online onderwijs en sméken om lessen op locatie. Ik zie het, ik voel het en ik hoor het ook van onze docenten en medewerkers. Ik zou zelf ook het liefst de locatie opengooien. Het laatste wat ik wil is mijn teams en onze studenten teleurstellen. De afgelopen twee jaar is het aantal studenten dat voor onze school heeft gekozen met ongeveer een derde gegroeid. Dat vertrouwen brengt een zware verantwoordelijkheid met zich mee. Wij doen er nu dan ook alles aan om ze de begeleiding te geven die bij deze situatie past. We hebben het aantal begeleiders bijna verdubbeld, studenten die dat nodig hebben kunnen gratis laptops en andere studiematerialen lenen en er zijn buddies voor medestudenten die het moeilijk hebben. Ook voor medewerkers zijn er allerlei faciliteiten. Coronaproof. Ze kunnen aan diverse online trainingen deelnemen of bijvoorbeeld een meditatieoefening pakken. Zit je er doorheen, dan heb je daar in je eentje misschien geen zin in. Nodig dan via zoom anderen uit en doe het samen. Collega’s blijken heel inventief en organiseren online vrijdagmiddagborrels, bingo’s en gezamenlijke lunches. Laten we het alleen wel eerlijk tegen elkaar zeggen als we in een dip zitten. Anders ga je het maar op elkaar afreageren…

Samen de schouders eronder

Dat geldt ook voor studenten. Ik sprak laatst een studente die bijna het bijltje erbij neer had gegooid. Gelukkig heeft haar begeleider haar gebeld en haar ervan verzekerd dat ze er samen de schouders onder gingen zetten. Ze is gebleven. Gelukkig. Wij proberen onze studenten weerbaar te maken. Te zorgen dat ze sterk worden, met teleurstellingen kunnen omgaan en creatieve oplossingen kunnen bedenken. En als er één moment is om je creativiteit en innovatieve vermogen te laten zien, dan is het in een crisisperiode als deze. Ik zou het ontzettend jammer vinden als studenten nu gedemotiveerd raken en stoppen. Maar ze moeten wél aangeven waar ze mee zitten; we hebben geen glazen bol….

Feestje

Het voelt leeg, triest en een beetje verdrietig als ik nu door onze school loop. Ik zou dolgraag iedere dag de studenten, docenten en teams om me heen zien. Want werken in het onderwijs is door die contacten elke dag een feestje. Jammer dat ik dat feest nu even moet missen. En ook jammer dat niet iedereen kan profiteren van de grote verbouwing die we net achter de rug hebben. Maar we hebben het nog tegoed. Na de crisis gaan we de school officieel heropenen. Dán is het tijd voor een feestje. Om ons vernieuwde gebouw in- en het virus uit te luiden!

De blog is ook te lezen op de website van Hogeschool Inholland:

Geïnterviewd door RTV Rijnmond

Tue, 06 Oct 2020 17:30:52 GMT

Geïnterviewd door RTV Rijnmond

Nahied werd op dinsdag 6 oktober 2020 geïnterviewd door RTV Rijnmond over online onderwijs en fysieke lessen. Bekijk het interview hier:

Lees, via onderstaande knop, het artikel:

Blog #1: Een bijzondere dag

Wed, 23 Sep 2020 17:19:48 GMT

Blog #1: 'Een bijzondere dag'

Nahied deelt in een blogserie, als vestigingsdirecteur van Inholland Rotterdam en domeindirecteur Business, Finance en Law, haar visie en ervaring met betrekking tot actuele maatschappelijke thema’s. Met een verfrissende kijk op zaken, helikopterview en een dosis energie legt ze verbinding tussen de hogeschool en de buitenwereld.

Den Haag, 23 september 2020

'De Miljoenennota, hoezo ver-van-mijn-bedshow?'

Wat een dag, die derde dinsdag in september. In mijn eerste blog blik ik graag terug op deze bijzondere dag. Uit mijn tijd als inspecteur Rijksbegroting bij het ministerie van Financiën vanaf eind jaren ’90 tot 2005 herinner ik me hoe trots mijn collega’s en ik ons voelden als de Miljoenennota werd voorgelezen. Dat was óns product! Bijna een jaar lang hadden we daar keihard aan gewerkt. Het spannendste moment was op die dinsdag zelf. Dan mocht je met een rode pen in de Miljoenennota correcties aanbrengen. Daarna ging de nota in het koffertje van de minister en konden wij opgelucht ademhalen. Ik ging dan vaak zelf even naar buiten om naar de koets te kijken. Zo rond een uur of vijf begon ons feest op het ministerie van Financiën. Karig als er dat jaar bezuinigd moest worden, uitbundig als er genoeg geld was. Echt loon voor onze ijverige inzet. En de volgende dag begon het circus weer opnieuw. Ik heb het altijd een erefunctie gevonden: het is nogal wat dat je samen met collega-departementen mag bedenken hoe het geld het komende jaar uitgegeven wordt.

Petje af

Nu hoorde ik net als iedereen via de tv wat het kabinet dit jaar voor ons in petto heeft. Ik kijk daar vanuit twee kanten naar: met mijn onderwijsbril als locatiedirecteur van Inholland Rotterdam én als econoom. Met die eerste pet op zou je ontevreden kunnen zijn over de Miljoenennota. Ik vind dat het hoger onderwijs er wat bekaaid vanaf komt. Het kabinet heeft ervoor gekozen om in het voortgezet en het basisonderwijs te investeren. Maar als econoom zeg ik: "petje af voor deze begroting". De regering gaat namelijk flink investeren in economische groei en in de innovatiekracht van ons land. Daarmee kan de economische klap als gevolg van de coronacrisis worden verzacht, terwijl tegelijkertijd ook ruimte is voor innovatie. En dat heeft direct effect op de toekomst van onze studenten. Want meer geld voor het bedrijfsleven en het beroepenveld betekent ook meer stageplekken en volwaardige banen voor hun. Zou je alleen in het onderwijs investeren, dan hebben studenten straks geen plekje om hun stage te volgen, geen plek om af te studeren en daarna waarschijnlijk ook geen werk. Natuurlijk kan de pijn van corona niet helemaal worden weggenomen. Er zullen faillissementen zijn en de werkloosheid zal oplopen. Reden temeer om ons met z’n allen extra hard in te zetten voor een goede leer- en (stage-)werkomgeving voor onze studenten. Juist nu. Ons land heeft onze afgestudeerden nodig om er weer bovenop te komen.

Vanuit mijn functie als directeur van het economisch domein van Inholland Rotterdam voel ik mij ook verantwoordelijk voor het wel en wee van onze partners in de regio. Daarom ga ik met mijn eigen team kijken hoe wij samen met studenten kunnen helpen de schade aan het bedrijfsleven en het beroepenveld te beperken en de lokale economie te stimuleren.

Geen ver-van-mijn-bedshow

Misschien zullen sommige studenten denken: die Miljoenennota? Interesseert me niet. Dat is een ver-van-mijn-bedshow. Niets is minder waar. De jaarlijkse rijksbegroting raakt iedereen. Niet alleen direct - in je portemonnee, maar ook indirect. In 2015 baalden veel studenten toen de studiefinanciering werd omgezet in een lening. Maar dat was een bewuste keuze. Je bent zuiniger op geleend geld. Dan ga je toch net iets harder lopen om je studie op tijd af te ronden. En onze laatstejaars worden zelfs expliciet in de Miljoenennota 2021 genoemd: zij krijgen een gedeeltelijke compensatie als ze in hun laatste studiejaar door corona vertraging hebben opgelopen. Hoezo, ver van mijn bed?

De blog is ook te lezen op de website van Hogeschool Inholland:

Te gast bij Inholland Radio Rotterdam tijdens de Wereldhavendagen 2020

Sun, 13 Sep 2020 18:05:19 GMT

Te gast bij Inholland Radio Rotterdam tijdens de Wereldhavendagen 2020

Nahied was tijdens de Wereldhavendagen 2020 te gast bij Inholland Radio Rotterdam in het Nieuwe Luxor. De Wereldhavendagen waren dit jaar alleen online te bezoeken. Inholland Radio Rotterdam heeft dit, samen met partners, georganiseerd. Nahied werd geïnterviewd door Rutger Radstaake (Radio 2) & Gerco de Wit (Inholland Radio Rotterdam).

Bekijk het fragment hieronder:

Te gast bij RUR Lunchbreak

duda-wsm@mijndomein.nl — Fri, 21 Aug 2020 09:02:02 GMT

Te gast bij RUR Lunchbreak

Op dinsdag 7 juli jl. was Nahied te gast bij RUR Lunchbreak. In de RUR Lunchbreak gaan Jan Dirk Stouten en Frank Vijg in gesprek met bekende Rotterdammers over de actualiteiten, gevolgen van de coronacrisis en persoonlijke verhalen.

Bekijk hieronder de uitzending met Nahied:

In debat met Ella Vogelaar over integratie

Fri, 21 Aug 2020 08:56:27 GMT

In debat met Ella Vogelaar over integratie

In oktober 2011 ging Nahied in debat over het onderwerp 'integratie' bij Z.O.Z (Den Haag FM).

Probleemwijken, achterstandswijken, migrantenwijken, aandachtswijken, krachtwijken, Vogelaarwijken: alleen al de naam voor de arme buurten in de Nederlandse steden bezorgt beleidsmakers kopzorgen. De bevordering van integratie is lange tijd gegaan via aandacht voor deze buurten, waar er een concentratie is van allochtonen, arme blanken en bejaarden, werklozen en criminele jongeren. Deze wijkaanpak lijkt met het huidige kabinet te verdwijnen. Het gaat nu om zelfredzaamheid, zoals minister Donner in zijn integratienota schrijft: met name allochtonen moeten zichzelf maar zien te redden en hun eigen verantwoordelijkheid nemen. Over deze verschuiving van wijkaanpak naar eigen verantwoordelijkheid praat Anil Ramdas met Ella Vogelaar (voormalig PvdA-minister voor Wonen, Wijken en Integratie), Jeroen Saris (oud GroenLinks-wethouder in Amsterdam en nu adviseur ) en Nahied Rezwani (econome, gepromoveerd op de Werkloosheid Wet)